In this section of Kashf al-Mahjub, Hujwiri transmits the teaching of Abu Bakr al-Wasiti that souls (arwah) subsist in ten ranks or stations (مقامات), ordered by their spiritual condition — for example, the souls of the sincere held captive in darkness, the souls of the pious dwelling joyfully in the heavens of this world by the inheritance of their deeds, the souls of the disciples, and so on. Hujwiri frames the soul-body relation with the analogy that the soul in the body is like fire in wood or a live coal: the fire is created (مخلوق) and the wood is fabricated (مصنوع), so that pre-eternity (قدم) belongs to nothing but the essence and attributes of God. This distinguishes the specific ten-station schema of Section 37 from the general discourse on the spirit in Section 36.

Google

## Original content
<div dir="rtl" style="text-align: right; line-height: 2; margin-top: 0.5rem;">

یکی از مشایخ گوید رحمة الله علیه که: «الروح فی الجسد کالنار فی الحطب، فالنار مخلوقة و الفحم مصنوعة.» 
جان اندر تن چون آتش است اندر انگشت، آتش مخلوق و انگشت مصنوع و قدم جز بر ذات و صفات خداوند روا نیست.
و از مشایخ رضی الله عنهم ابوبکر واسطی بوده است که اندر روح بیشتر سخن گفته است. 
از وی می آید که گفت: «الأرواح علی عشرة مقامات، جان ها بر ده مقام قایم اند نخست جان مخلصان که محبوس اند اندر ظلمتی و ندانند که چه خواهند کرد با ایشان، و دیگر جان پارسا مردان که اندر آسمان های دنیا به مواریث اعمال شادمانه می باشند و به طاعت های کرده و به قوت آن می روند، سدیگر جان های مریدان که در آسمان چهارم اندر لذات صدق و ظل اعمال خود با ملائکه می باشند، چهارم جان های اهل منن که اندر قنادیل نور از عرش آویخته اند که اغذیهٔ ایشان رحمت است و اشربهٔ ایشان لطف و قربت، پنجم جان های اهل وفااند که اندر حجاب صفا و مقام اصطف طرب می کنند، ششم جان های شهیدان اند که اندر حواصل مرغان، اندر بهشت در ریاض آن، آن جا که خواهند می روند گاه و بیگاه، هفتم جان های مشتاقان اند که اندر حجب انوار صفات بر بساط ادب قیام کرده اند، هشتم جان های عارفان اند که اندر حظایر قدس بامداد و شبانگاه سخن خداوند می شنوند و اماکن خود اندر بهشت و دنیا می بینند، نهم جان های دوستان اند که اندر مشاهدت جمالو مقام کشف مستغرق شده اند و جز وی را ندانند و با هیچ چیز نیارامند، دهم جان های درویشان اند که اندر محل فنا مقرر شده اند و اوصافشان مبدل شده و احوال متغیر شده.»
و از مشایخ رضی الله عنهم می آید که ایشان آن را بدیده اند، هر کسی به صورتی و این روا باشد؛ از آن چه چون گفتیم که موجود است و جسمی لطیف، باید تا مرئی بود و چون حق تعالی خواهد، بنماید بنده را چنان که خواهد و صاحب کتاب گوید که: در جمله زندگانی ما به خداوند است و پایندگی بدو و زنده داشتن ما فعل حق است و ما زنده به خلق وی ایم، نه به ذات و به صفات وی و قول روحانیان جمله باطل است و از ضلالتی عظیم اندر میان خلق یکی این است که روح را قدیم گویند؛ و هرچند که عبارت بدل کرده اند و گروهی نفس و هیولی می گویند و گروهی نور و ظلمت. مبطلان این طریقت می فنا و بقا گویند و یا جمع و تفرقه و یا مانند این. عبارتی مزخرف ساخته اند و کفر خود را بدان تحسین می کنند و متصوفه از آن گروه بیزارند؛ که اثبات ولایت وحقیقت محبت خداوند جز به معرفت وی درست نیاید و چون کسی قدیم از محدث نشناسد آن چه گوید اندر گفت خود جاهلی باشد و عقلا به سخن جاهل نگرایند. 
کنون آن چه مقصود این دو گروه مبطل بود اندر این باب بیامد و اگر بیش از این باید، اندر کتبی از آن من بباید طلبید. این جا مراد من تطویل نیست.
اکنون من کشف حجاب ابواب معاملات و حقایق اهل تصوف با براهین ظاهر اندر این کتاب بیان کنم تا طریق دانستن مقصود بر تو آسان گردد و از منکران آن را که بصیرتی بود با راه آید و مرا بدین دعا و ثوابی باشد، ان شاء الله، تعالی.

</div>

## English translation
One of the sheikhs, may God have mercy on him, says: «The spirit in the body is like fire in firewood; the fire is created (makhluq) and the charcoal is manufactured (masnu').»
The soul within the body is like fire within charcoal—the fire created and the charcoal manufactured—and pre-eternity (qidam) is permissible for nothing except the Essence and Attributes of God.
And among the sheikhs, may God be pleased with them, it was Abu Bakr al-Wasiti who spoke the most about the spirit.
It is related from him that he said: «The spirits are of ten stations.» The souls stand upon ten stations: first, the souls of the sincere (mukhlisan), who are imprisoned in a darkness and do not know what will be done with them; second, the souls of the pious men, who are joyful in the heavens of this world through the inheritance of their deeds and who ascend by the obediences they have performed and by their strength; third, the souls of the disciples (muridan), who are in the fourth heaven amid the delights of sincerity and the shade of their own deeds together with the angels; fourth, the souls of the people of favors (ahl-i minan), who are suspended in lamps of light from the Throne, whose nourishment is mercy and whose drink is grace and nearness; fifth, the souls of the people of fidelity (ahl-i vafa), who make merry withi

بخش ۳۷ - فصل / Section 37 - Chapter

Root URL: https://ganjoor.net/
Source URL: https://ganjoor.net/

This Reference node represents the source used by the Literature-to-1Cademy migration agent.

Learn Before

Related