1Cademy - دفتر سوم - بخش ۷۶ - حکایت استر پیش شتر کی من بسیار در رو می‌افتم و تو نمی‌افتی الا به نادر / Book Three - Section 76 - The Tale of the Mule Before the Camel, Saying I Fall on My Face Much, and You Do Not Fall Except Rarely

Learn Before

مثنوی معنوی: دفتر سوم / Masnavi: Book Three

Poem

دفتر سوم - بخش ۷۶ - حکایت استر پیش شتر کی من بسیار در رو می‌افتم و تو نمی‌افتی الا به نادر / Book Three - Section 76 - The Tale of the Mule Before the Camel, Saying 'I Fall on My Face Much, and You Do Not Fall Except Rarely'

Original content

گفت استر با شتر کای خوش رفیق
در فراز و شیب و در راه دقیق

تو نه آیی در سر و خوش می روی
من همی آیم بسر در چون غوی

من همی افتم به رو در هر دمی
خواه در خشکی و خواه اندر نمی

این سبب را باز گو با من که چیست
تا بدانم من که چون باید بزیست

گفت چشم من ز تو روشن ترست
بعد از آن هم از بلندی ناظرست

چون برآیم بر سرکوه بلند
آخر عقبه ببینم هوشمند

پس همه پستی و بالایی راه
دیده ام را وا نماید هم اله

هر قدم من از سر بینش نهم
از عثار و اوفتادن وا رهم

تو ببینی پیش خود یک دو سه گام
دانه بینی و نبینی رنج دام

یستوی الاعمی لدیکم و البصیر
فی المقام و النزول و المسیر

چون جنین را در شکم حق جان دهد
جذب اجزا در مزاج او نهد

از خورش او جذب اجزا می کند
تار و پود جسم خود را می تند

تا چهل سالش به جذب جزوها
حق حریصش کرده باشد در نما

جذب اجزا روح را تعلیم کرد
چون نداند جذب اجزا شاه فرد

جامع این ذره ها خورشید بود
بی غذا اجزات را داند ربود

آن زمانی که در آیی تو ز خواب
هوش و حس رفته را خواند شتاب

تا بدانی کان ازو غایب نشد
باز آید چون بفرماید که عد

English translation

The mule said to the camel, "O good companion, On ascent and descent and on the narrow path, You do not fall on your head and go on well, While I keep falling headlong like one who has gone astray. I fall on my face at every moment, Whether on dry ground or in dampness. Tell me what this cause is, So I may know how one ought to live."

He said, "My eye is clearer than yours, And moreover it looks down from a height. When I ascend to the top of a tall mountain, I see the end of the pass with discernment. Then all the lowness and highness of the road God Himself reveals to my sight. Every step I place with the head of insight, And so I am saved from stumbling and falling. You see before you but one, two, or three steps; You see the grain and do not see the pain of the snare."

Are the blind and the seeing equal in your view, In station, in descent, and in the journey?

When God gives a soul to the embryo in the womb, He places the drawing of parts within its constitution. Through nourishment it draws its parts, Weaving the warp and weft of its own body. For forty years God has made it eager In drawing parts for its growth. The drawing of parts has instructed the soul— How should the unique King not know how to draw parts? The sun was the gatherer of these atoms; Without food He knows how to take your parts away. At the moment when you come out of sleep, He swiftly calls back the consciousness and senses that had gone— So that you may know they did not disappear from Him; They return when He commands, "Return!"

Updated 2026-07-04

Contributors are:

Who are from:

References