1Cademy - دفتر سوم - بخش ۱۴۱ - قصه عشق صوفی بر سفرهٔ تهی / Book Three - Section 141 - The Tale of the Sufis Love at the Empty Tablecloth

Learn Before

مثنوی معنوی: دفتر سوم / Masnavi: Book Three

Poem

دفتر سوم - بخش ۱۴۱ - قصه عشق صوفی بر سفرهٔ تهی / Book Three - Section 141 - The Tale of the Sufi's Love at the Empty Tablecloth

Original content

صوفیی بر میخ روزی سفره دید
چرخ می زد جامه ها را می درید

بانگ می زد نک نوای بی نوا
قحطها و دردها را نک دوا

چونک دود و شور او بسیار شد
هر که صوفی بود با او یار شد

کخ کخی و های و هویی می زدند
تای چندی مست و بی خود می شدند

بوالفضولی گفت صوفی را که چیست
سفره ای آویخته وز نان تهیست

گفت رو رو نقش بی معنیستی
تو بجو هستی که عاشق نیستی

عشق نان بی نان غذای عاشق است
بند هستی نیست هر کو صادقست

عاشقان را کار نبود با وجود
عاشقان را هست بی سرمایه سود

بال نه و گرد عالم می پرند
دست نه و گو ز میدان می برند

آن فقیری کو ز معنی بوی یافت
دست ببریده همی زنبیل بافت

عاشقان اندر عدم خیمه زدند
چون عدم یک رنگ و نفس واحدند

شیرخواره کی شناسد ذوق لوت
مر پری را بوی باشد لوت و پوت

آدمی کی بو برد از بوی او
چونک خوی اوست ضد خوی او

یابد از بو آن پری بوی کش
تو نیابی آن ز صد من لوت خوش

پیش قبطی خون بود آن آب نیل
آب باشد پیش سبطی جمیل

جاده باشد بحر ز اسرائیلیان
غرقه گه باشد ز فرعون عوان

English translation

A Sufi one day saw a tablecloth hung on a nail— He was spinning about, tearing his garments. He cried out: "Behold the melody of the destitute! Behold the cure for famines and ills!"

When his smoke and commotion grew great, Every Sufi joined him as a companion. They raised sounds of ecstasy and cries of hā-and-hū, Many of them becoming drunk and beside themselves.

A busybody said to the Sufi: "What is this— A tablecloth is hung there, empty of bread!"

He said: "Go, go — you are a meaningless image; Seek existence, for you are no lover. The love of bread without bread is the nourishment of the lover; Whoever is sincere is not in bondage to existence. Lovers have nothing to do with existence; Lovers have profit without capital. Without wings they fly about the world; Without hands they take the ball from the field.

That poor man who caught a scent of inner meaning With severed hands was weaving baskets. Lovers have pitched their tents in non-existence; As non-existence, they are of one hue, of one breath.

How would a nursing infant know the pleasure of a feast? For a fairy, food and scraps are merely a scent. How could a human catch a whiff of the fairy's scent When the fairy's nature is the very opposite of the human's? That fairy, drawn by scent, finds what it seeks from smell; You would not find that from a hundred maunds of fine food.

Before the Copt, the water of the Nile was blood; Before the Israelite, it is beautiful water. The sea becomes a road for the Israelites; It becomes a place of drowning for Pharaoh's host."

Updated 2026-06-30

Contributors are:

Who are from:

References