1Cademy - دفتر سوم - بخش ۱۲۴ - حکایت خرگوشان کی خرگوشی راپیش پیل فرستادند کی بگو کی من رسول ماه آسمانم پیش تو کی ازین چشمه آب حذر کن چنانک در کتاب کلیله تمام گفته است / Book Three - Section 124 - The Tale of the Hares Who Sent a Hare to the Elephant Saying, Tell Him I Am the Messenger of the Moon in the Sky to You, Beware of This Water Spring, As is Fully Told in the Book of Kalila

Learn Before

Poem

دفتر سوم - بخش ۱۲۴ - حکایت خرگوشان کی خرگوشی راپیش پیل فرستادند کی بگو کی من رسول ماه آسمانم پیش تو کی ازین چشمه آب حذر کن چنانک در کتاب کلیله تمام گفته است / Book Three - Section 124 - The Tale of the Hares Who Sent a Hare to the Elephant Saying, 'Tell Him I Am the Messenger of the Moon in the Sky to You, Beware of This Water Spring,' As is Fully Told in the Book of Kalila

Original content

این بدان ماند که خرگوشی بگفت
من رسول ماهم و با ماه جفت

کز رمهٔ پیلان بر آن چشمهٔ زلال
جمله نخجیران بدند اندر وبال

جمله محروم و ز خوف از چشمه دور
حیله ای کردند چون کم بود زور

از سر که بانگ زد خرگوش زال
سوی پیلان در شب غرهٔ هلال

که بیا رابع عشر ای شاه پیل
تا درون چشمه یابی این دلیل

شاه پیلا من رسولم پیش بیست
بر رسولان بند و زجر و خشم نیست

ماه می گوید که ای پیلان روید
چشمه آن ماست زین یکسو شوید

ورنه منتان کور گردانم ستم
گفتم از گردن برون انداختم

ترک این چشمه بگویید و روید
تا ز زخم تیغ مه ایمن شوید

نک نشان آنست کاندر چشمه ماه
مضطرب گردد ز پیل آب خواه

آن فلان شب حاضر آ ای شاه پیل
تا درون چشمه یابی زین دلیل

چونک هفت و هشت از مه بگذرید
شاه پیل آمد ز چشمه می چرید

چونک زد خرطوم پیل آن شب درآب
مضطرب شد آب ومه کرد اضطراب

پیل باور کرد از وی آن خطاب
چون درون چشمه مه کرد اضطراب

مانه زان پیلان گولیم ای گروه
که اضطراب ماه آردمان شکوه

انبیا گفتند آوه پند جان
سخت تر کرد ای سفیهان بندتان

English translation

This resembles how a hare once said: "I am the moon's messenger, companion to the moon.

For from the elephants' herd by that limpid spring, all the wild creatures were suffering affliction —

All deprived, and from fear kept far from the spring; they devised a ruse, since their strength was weak.

From a hilltop the old hare called out toward the elephants on the night of the new crescent,

Saying: 'Come on the fourteenth, O elephant-king, so that within the spring you shall find this proof.

O elephant-king, I am a messenger — step forward; upon messengers there is no binding, rebuke, or wrath.

The moon says: O elephants, go away; that spring is ours — stand aside from it.

Otherwise I shall blind you all outright — I have spoken; I have cast the burden from my neck.

Renounce this spring and go, so that you may be safe from the wound of the moon's blade.

Look — the sign is this: within the spring the moon becomes troubled by the thirsty, water-seeking elephant.

Come on such-and-such a night, O elephant-king, so that within the spring you may find this proof.'

When seven and eight days of the month had passed, the elephant-king came and grazed near the spring.

When the elephant's trunk struck the water that night, the water became agitated and the moon was set trembling.

The elephant believed those words from him, since within the spring the moon was trembling.

We are not such foolish elephants, O company, that the agitation of the moon should fill us with dread.

The prophets cried: 'Alas! Soul-nourishing counsel!' — O fools, it has drawn your chains yet tighter."

Updated 2026-06-30

Contributors are:

Who are from:

References

Ganjoor

Learn Before

Original content

English translation

Related

Learn After