Poem

دفتر پنجم - بخش ۵۷ - یکی پرسید از عالمی عارفی کی اگر در نماز کسی بگرید به آواز و آه کند و نوحه کند نمازش باطل شود جواب گفت کی نام آن آب دیده است تا آن گرینده چه دیده است اگر شوق خدا دیده است و می‌گرید یا پشیمانی گناهی نمازش تباه نشود بلک کمال گیرد کی لا صلوة الا بحضور القلب و اگر او رنجوری تن یا فراق فرزند دیده است نمازش تباه شود کی اصل نماز ترک تن است و ترک فرزند ابراهیم‌وار کی فرزند را قربان می‌کرد از بهر تکمیل نماز و تن را به آتش نمرود می‌سپرد و امر آمد مصطفی را علیه‌السلام بدین خصال کی فاتبع

Original content

آن یکی پرسید از مفتی به راز
گر کسی گرید به نوحه در نماز

آن نماز او عجب باطل شود
یا نمازش جایز و کامل بود

گفت آب دیده نامش بهر چیست
بنگری تا که چه دید او و گریست

آب دیده تا چه دید او از نهان
تا بدان شد او ز چشمه خود روان

آن جهان گر دیده است آن پر نیاز
رونقی یابد ز نوحه آن نماز

ور ز رنج تن بد آن گریه و ز سوک
ریسمان بسکست و هم بشکست دوک

English translation

A certain person asked a Mufti in secret: 'If someone weeps with lamentation during prayer, Is his prayer indeed made void, Or is his prayer valid and perfect?' He replied: 'What is the reason that it is called the water of the eye (tears)? You must observe what he saw that made him weep. What did the tear see from the unseen world, That made it flow from its spring? If that needy soul has beheld that world, His prayer will gain splendor and glory from his lamentation. But if that weeping was due to physical pain or grief, The thread has snapped, and the spindle too is broken.'

0

1

Updated 2026-07-04

Contributors are:

Who are from:

References


Tags

Humanities

Literature

Islam

Religion

Science

Philosophy

Social Science

Persian Literature Prerequisite Course

Related