1Cademy - بخش ۲ - فصل / Section 2

Learn Before

کشف المحجوب / Kashf al-Mahjub

Excerpt

بخش ۲ - فصل / Section 2 - Chapter

Original content

آن چه به ابتدای کتاب نام خود اثبات کردم، مراد اندر آن دو چیز بود: یکی نصیب خاص، دیگر نصیب عام. آن چه نصیب عام بود آن است که چون جهلهٔ این علم کتابی نو بینند که نام مصنف آن به چند جای بر آن مثبت نباشد، نسبت آن کتاب به خود کنند، و مقصود مصنف از آن برنیاید؛ که مراد از جمع و تألیف و تصنیف به جز آن نباشد که نام مصنف بدان کتاب زنده باشد و خوانندگان و متعلمان وی را دعای خیر گویند. و مرا این حادثه افتاد به دو بار: یکی آن که دیوان شعرم کسی بخواست و بازگرفت و حاصل کار جز آن نبود که جمله را بگردانید و نام من از سر آن بیفکند و رنج من ضایع کرد، تاب الله علیه؛ و دیگر کتابی کردم اندر تصوف، نام آن منهاج الدین، یکی ازمدعیان رکیک که کرای گفتار او نکند نام من از سر آن پاک کرد و به نزدیک عوام چنان نمود که آن وی کرده است، هر چند خواص بر آن قول بر وی خندیدندی. تا خداوند تعالی بی برکتی آن بدو در رسانید و نامش از دیوان طلاب درگاه خود پاک گردانید. اما آن چه نصیب خاص بود آن است که چون کتابی بینند و دانند که مؤلف آن بدین فن علم، عالم بوده است و محقق، رعایت حقوق آن بهتر کنند و برخواندن آن و یادگرفتن آن به جدتر باشند و مراد خواننده و صاحب کتاب از آن بهتر بر آید والله اعلم بالصواب.

English translation

The reason why I established my name at the beginning of the book was for two purposes: one, a particular benefit; and the other, a general benefit. As for the general benefit, it is that when the ignorant in this science see a new book on which the name of the author is not inscribed in several places, they attribute that book to themselves, and the purpose of the author is not fulfilled; for the purpose of compiling, writing, and composing is none other than that the name of the author should remain alive through that book, and that readers and learners should pray for his well-being. And this misfortune befell me twice: once when someone asked for and took my divan of poetry, and the result was nothing other than that he altered the whole work, removed my name from its front, and wasted my labor—may God forgive him. And another time, I wrote a book on Sufism named 'Minhaj al-Din'; a vulgar pretender, whose speech is not worth mentioning, erased my name from its beginning and made it appear to the common people as though he had composed it, although the elite laughed at him for this claim. Until the Lord, Exalted is He, brought upon him the ill omen of that act and erased his name from the register of the seekers of His court. But as for the particular benefit, it is that when they see a book and know that its author was a scholar and verifier in this branch of knowledge, they will better observe its rights and be more earnest in reading and learning it, and the purpose of the reader and the author of the book will be better realized, and God knows best what is right.

Updated 2026-07-10

Contributors are:

Who are from:

References