1Cademy - بخش ۹ - در صفت ضعف و پیری و سد باب منفعت گیری / Section 9 - On the Description of Weakness, Old Age, and the Blocking of the Gate of Reaping Benefit

Learn Before

Haft Awrang

Poem

بخش ۹ - در صفت ضعف و پیری و سد باب منفعت گیری / Section 9 - On the Description of Weakness, Old Age, and the Blocking of the Gate of Reaping Benefit

Original content

عمرها شد تا درین دیر کهن
تار نظمم بسته بر عود سخن

هر زمان از نو نوایی می زنم
دم ز دیرین ماجرایی می زنم

رفت عمر و این نوا آخر نشد
کاست جان وین ماجرا آخر نشد

پشت من چون چنگ خم گشت و هنوز
هر شبی در ساز عودم تا به روز

عود ناساز است و کرده روزگار
دست مطرب را ز پیری رعشه دار

نغمه این عود موزون چون بود
لحن این مطرب به قانون چون بود

وقت شد کین عود را خوش بشکنم
بهر بوی خوش در آتش افکنم

خام باشد عود را ناخوش زدن
خوش بود در عود خام آتش زدن

بو که عطر افشان شود این عود خام
عقل و دین را زان شود خوشبو مشام

عقل و دین را تقویت دادن به است
زانکه این تن روی در سستی نه است

رخنه ها در رسته دندان فتاد
کی توان بر خوردنی دندان نهاد

هم قواطع از بریدن کند گشت
هم طواحن ز آرد کردن در گذشت

خوردنم می باید اکنون طفل سان
نان خاییده به دندان کسان

قامتم شد کوز و ماندم سر به پیش
گشته ام مایل به سوی اصل خویش

مادرم خاک است و من طفل رضیع
میل مادر نیست از طفلان بدیع

زود باشد کآرمیده ز اضطراب
در کنار مادر افتم مست خواب

از دو چشم من نیاید هیچ کار
از فرنگی شیشه ناکرده چهار

درد پا تا گشت همزانوی من
شد پس زانو نشستن خوی من

پای من در خاستن باشد زبون
تا نگردد ساعدم تن را ستون

این خلل ها مقتضای پیری است
وای آن کو مبتلای پیری است

هر خلل کز پیری افتد در مزاج
نیست مقدور طبیب آن را علاج

English translation

It has been ages in this ancient temple That the string of my poetry has been tied to the lute of speech. Every moment I play a new tune, And speak of an ancient tale. Life has passed, yet this tune has not ended; The soul has waned, yet this tale has not ended. My back has bent like a harp, yet still Every night I tune my lute until morning. The lute is out of tune, and time has made The musician's hand shake with old age. How can the melody of this lute be harmonious? How can the tune of this musician be in accordance with the rules? The time has come for me to break this lute well, And throw it into the fire for its sweet fragrance. It is crude to play the lute unpleasantly; It is pleasant to set fire to raw agarwood. Perhaps this raw agarwood will scatter fragrance, And sweeten the sense of reason and faith. It is better to strengthen reason and faith, For this body has set its face toward weakness. Gaps have appeared in the row of my teeth; How can one set teeth on any food? Both the incisors have grown blunt at cutting, And the molars have ceased grinding flour. I must now eat like an infant, Bread chewed by the teeth of others. My stature has bent, and my head remains bowed; I have inclined toward my own origin. My mother is the earth, and I am a suckling babe; The mother's longing is not strange to the children. Soon, having rested from all agitation, I shall fall fast asleep in my mother's embrace. No task can be performed by my two eyes Without doubling them to four with European spectacles. Since pain in my legs became my constant companion, Sitting behind my knees has become my habit. My legs are weak when rising, Unless my forearm becomes a pillar for my body. These defects are the demands of old age; Woe to him who is afflicted with old age! Whatever defect falls upon one's temperament due to old age, It is not within the physician's power to cure.

Updated 2026-07-18

Contributors are:

Who are from:

References