1Cademy - بخش ۵ - دست تضرع به مناجات برآوردن و در حلقه اجابت قبله حاجات استوار کردن / Section 5 - Raising the Hand of Supplication in Prayer and Securing the Qiblah of Needs in the Ring of Acceptance

Learn Before

Haft Awrang

Poem

بخش ۵ - دست تضرع به مناجات برآوردن و در حلقه اجابت قبله حاجات استوار کردن / Section 5 - Raising the Hand of Supplication in Prayer and Securing the Qiblah of Needs in the Ring of Acceptance

Original content

ای حیات دل هر زنده دلی
سرخ رویی ده هر جا خجلی

چاشنی بخش شکر گفتاران
کار شیرین کن شیرین کاران

برفرازندهٔ فیروزه رواق
شمسهٔ زرکش زنگاری طاق

تاج بر سر نه زرین تاجان
عقده بند کمر محتاجان

جرم بخشنده بخشاینده
در بر بر همه بگشاینده

ابر سیرآبی تفسیده لبان
خوان خرسندی روزی طلبان

گنج جان سنج به ویرانهٔ جسم
حارس گنج به صد گونه طلسم

دیر پروای به خود بسته دلان
زود پیوند دل از خود گسلان

قفل حکمت نه گنجینهٔ دل
زنگ ظلمت بر آیینهٔ دل

مرهم داغ جگر سوختگان
شادی جان غم اندوختگان

نقد کان از کمر کوه گشای
صبح عیش از شب اندوه نمای

مونس خلوت تنها شدگان
قبلهٔ وحدت یکتا شدگان

تیر باران فکن از قوس قزح
از صبا باده ده از لاله قدح

پردهٔ عصمت گل پیرهنان
حلهٔ رحمت خونین کفنان

خانهٔ نحل ز تو چشمه ٔ نوش
دانهٔ نخل ز تو شهد فروش

لب پر از خنده ز تو غنچه باغ
داغ بر سینه ز تو لاله به راغ

غنچهٔ تنگدل باغ توییم
لاله سان سوخته از داغ توییم

هر که بر دل ز تو داغش باشد
زانچه غیر تو فراغش باشد

هر چه غیر تو رقم کردهٔ توست
گرچه پرورده تو پرده توست

چند بر طلعت خود پرده نهی
پرده بردار که بی پرده بهی

این نو ارقام قدیمی فهرست
به رقم جای قدم باز فرست

تازه رس قافلهٔ باز پسان
به قدمگاه کهن باز رسان

بانگ بر سلسله عالم زن
سلک این سلسله را بر هم زن

عرش را ساق بجنبان از جای
در فکن پایه کرسی از پای

چیره کن بر شجر سدره چمن
صرصر بیخ کن شاخ شکن

بر خم رنگ فلک سنگ انداز
رخنه اش در خم نیرنگ انداز

رنگ او تیرگی است و تنگی
به ز رنگینی او بی رنگی

رنج و راحت که چنین پی ز پی است
اثر رنگرزی های وی است

هست رنگ همه زین رنگرزی
دست نیلی شده ز انگشت گزی

مهر و مه را بفکن طشت ز بام
تا برآرند به رسوایی نام

پردهٔ پرده نشینان ندرند
وز سر پرده دری درگذرند

کمر بستهٔ جوزا بگشای
گوهر عقد ثریا بگشای

زهره را چنگ طرب زن به زمین
چند باشد به فلک بزم نشین

خامهٔ تیر بکش ز انگشتش
بل کز انگشت تهی کن مشتش

چار دیوار عناصر که به ماه
سر کشیده ست ازین مرحله گاه

مهره مهره بکنش از سر هم
شو از آن مهره کش سلک عدم

آب را بر سر آتش بگمار
تا شود آگه ازو دود برآر

ز آتش قهر ببر تری آب
بحر و بر عدمش ساز سراب

باد را خاک سیه ریز به فرق
خاک را کن ز نم طوفان غرق

نامزد کن به زمین زلزله ها
ساز ازان «عالیها سافلها»

ماهی و گاو که در بار ویند
با همه بار نگهدار ویند

گاو را ذبح کن از خنجر بیم
پشت ماهی ببر از اره دو نیم

هر چه القصه بود رنگ نمای
همه ز آیینه هستی بزدای

تا به مشتاقی افزون ز همه
بنگرم روی تو بیرون ز همه

نور پاکی تو و عالم سایه
سایه با نور بود همسایه

حق همسایگیم دار نگاه
سایه وارم مفکن خوار به راه

معنی نیک سرانجامی را
جام صورت بشکن جامی را

باشد از سایگیان دور شود
ظلمت سایگیش نور شود

آرد از رنگ به بی رنگی روی
یابد از گلشن بی رنگی بوی

English translation

O life of the heart of every living heart, Giver of honor wherever there is embarrassment. Giver of flavor to those who speak sweetly, Sweetener of the works of sweet-workers. Raiser of the turquoise dome, Embellisher of the gold-embroidered rust-colored arch. Bestower of crowns upon the heads of the golden-crowned, Binder of the belt of the needy. Forgiver of sins, Compassionate, Opener of the door to everyone. Cloud that quenches the thirst of parched lips, Table of contentment for those who seek sustenance. Measure of the treasure of the soul in the ruin of the body, Guardian of the treasure with a hundred kinds of talismans. Slow to turn away from those devoted to Thee, Quick to reunite with those who sever their hearts from themselves. Placer of the lock of wisdom on the treasure of the heart, Cleanser of the rust of darkness from the mirror of the heart. Salve for the burns of those with scorched livers, Joy of the soul for those who accumulate sorrow. Unlocker of the treasure of the mine from the waist of the mountain, Displayer of the morning of joy from the night of sorrow. Companion in the solitude of those who are lonely, Qiblah of unity for those who are unique. Shooter of rain-arrows from the rainbow, Giver of wine from the morning breeze and chalice from the tulip. Veil of chastity for those clothed in roses, Robe of mercy for those in bloody shrouds. The beehive gets its stream of honey from Thee, The date seed gets its sweet selling from Thee. The mouth of the garden's bud is full of laughter because of Thee, The tulip's chest in the meadow is branded because of Thee. We are the tight-hearted buds of Thy garden, Burned like tulips from Thy brand. Whoever has Thy brand upon their heart, Shall have freedom from all that is other than Thee. Whatever is other than Thee is Thy creation, Though it is Thy foster-child, it is Thy veil. How long wilt Thou place a veil over Thy countenance? Lift the veil, for Thou art better without a veil! Send back these newly written lines of the ancient index To the place of the steps, as written. Bring back the newly arrived caravan of the stragglers To the ancient footstep. Shout out to the chain of the universe, And break the order of this chain. Shake the leg of the Divine Throne from its place, And cast down the foundation of the Chair. Make the root-pulling, branch-breaking wind Prevail over the tree of the Lote-tree garden. Throw a stone at the colored vessel of the heavens, And make a breach in its vessel of trickery. Its color is darkness and narrowness, Its colorlessness is better than its colorfulness. The pain and comfort that follow each other thus, Are the effects of its dyeing. The color of all is from this dyeing, Hand turned indigo from biting one's fingers. Throw down the sun and moon from the roof, So they may be disgraced. Do not tear the veil of the veil-dwellers, And pass over the tearing of the veil. Untie the bound belt of Gemini, And open the pearl-constellation of the Pleiades. Strike Venus's harp of joy to the ground, How long shall she sit in the celestial banquet? Pull the pen of Mercury from its fingers, Nay, empty its fist of fingers. The four walls of the elements that have risen To the moon from this stage of transit, Disassemble them piece by piece, And lead them into the thread of non-existence. Set water against fire, So it may become aware of it and raise smoke. From the fire of wrath, take away the wetness of water, Make its sea and land a mirage of non-existence. Pour black dust upon the head of the wind, Drown the earth in the moisture of the deluge. Destine earthquakes for the earth, And make it 'high turned low'. The Fish and the Bull that bear its weight, Are, with all their burden, keepers of Thy load. Slaughter the Bull with the dagger of fear, And saw the back of the Fish in half. In short, whatever shows color, Erase it all from the mirror of existence, So that with an eagerness greater than all, I may behold Thy face beyond all. Thou art pure light, and the world is a shadow, The shadow is a neighbor to the light. Respect my right of neighborhood, Do not cast me down like a shadow, despised on the way. For the meaning of a good end, Break the cup of form, O Jami! Perhaps he may become distant from the shadow-dwellers, And the darkness of his shadowiness may become light. May he turn his face from color to colorlessness, And find the scent from the garden of colorlessness.

Updated 2026-07-07

Contributors are:

Who are from:

References

Ganjoor

Learn Before

Original content

English translation

Related