1Cademy - بخش ۴۰ - حکایت شخصی که زمین خرید و در آنجا گنجی یافت، برنداشت که از آن فروشنده است و فروشنده قبول نکرد که من زمین را و هر چه در وی بوده فروخته ام / Section 40 - The Story of a Person Who Bought Land and Found a Treasure There, but Did Not Take It Because It Belonged to the Seller, and the Seller Did Not Accept It, Saying I Sold the Land and Whatever Was in It

Learn Before

Haft Awrang

Poem

بخش ۴۰ - حکایت شخصی که زمین خرید و در آنجا گنجی یافت، برنداشت که از آن فروشنده است و فروشنده قبول نکرد که من زمین را و هر چه در وی بوده فروخته ام / Section 40 - The Story of a Person Who Bought Land and Found a Treasure There, but Did Not Take It Because It Belonged to the Seller, and the Seller Did Not Accept It, Saying 'I Sold the Land and Whatever Was in It'

Original content

شنیدم که در عهد نوشیروان
که گیتی چو تن بود و عدلش روان

چنان عدل در مغز جان ها نشست
که هنگامه ظالمان برشکست

فقیری در این عرصه جایی نداشت
سزای نشستن سرایی نداشت

برای عمارت زمین خرید
که در کندنش گنجی آمد پدید

کلندش شد اندر کف رنجبر
به صورت کلید در گنج زر

روانی به سوی فروشنده رفت
پی رد آن گنج کوشنده رفت

بگفت آن زمین را چو بشکافتم
پر از سیم و زر مخزنی یافتم

بیا گنج خود را پذیرنده شو
ز سیم و زرش بهره گیرنده شو

بگفتا من آن را چو بفروختم
ز سیم و زرش کیسه افروختم

تصرف در آن نیست از من درست
در او هر چه یابی همه حق توست

نه بایع گرفت آن و نی مشتری
به داور رساندند این داوری

بپرسید ازیشان که ای بخردان
به لشکرگه عدل اسپهبدان

خدا هیچ فرزندتان داده است
و یا لوح ازین نقشتان ساده است

یکی گفت دارم بلی دختری
ز حال پسر زد نفس دیگری

به هم هر دو را بست عقد نکاح
وز آن گنجشان کرد خوردن مباح

که فرزند ازان چون شود بهره ور
رسد راحت آن به جان پدر

گر آن قصه بودی درین روزگار
برآوردی از گنج هر یک دمار

شدی بایع و مشتری در سرش
ببردی به عنف از میان داورش

بیا ساقیا در ده آن جام عدل
که فیروزی آمد سرانجام عدل

بکش بازوی مکنت از جور دور
که چندان بقا نیست در دور جور

بیا مطربا پرده معتدل
که آرام جان بخشد و انس دل

بزن تا ز آشفته حالی رهیم
ز تشویش بی اعتدالی رهیم

English translation

I heard that in the age of Nushirvan, when the world was like a body and his justice its soul, Such justice settled in the marrow of souls that it shattered the tumult of the oppressors. A poor man in this realm had no place, no house worthy for him to dwell in. He bought a plot of land to build upon, and in digging it a treasure appeared. His pickaxe in the laborer's hand became like a key to a treasure of gold. He hurried off toward the seller, striving to return that treasure. He said, 'When I broke open that land, I found a vault full of silver and gold. Come, accept your treasure, take your share of its silver and gold.' The seller said, 'When I sold that land, I filled my purse from its price. It is not right for me to possess it; whatever you find in it is entirely your right.' Neither the seller took it nor the buyer, so they brought this dispute to the judge. He asked them, 'O wise ones, at the army-camp of justice, O commanders, Has God given either of you a child, or is your tablet blank of this image?' One said, 'Yes, I have a daughter'; the other spoke of having a son. He bound the two together in marriage and made that treasure lawful for them to use, So that when the children benefit from it, that comfort reaches the fathers' souls. Had that tale occurred in this age, each would have brought ruin over the treasure; Seller and buyer would come to blows over it, and the judge would forcibly seize it from between them. Come, cupbearer, hand round that cup of justice, for victory is the final outcome of justice. Withdraw the arm of power far from tyranny, for there is not much endurance in the reign of tyranny. Come, minstrel, play a well-tempered melody, one that grants peace to the soul and solace to the heart. Play, that we may be freed from troubled distress, and freed from the anxiety of imbalance.

Updated 2026-07-20

Contributors are:

Who are from:

References