1Cademy - بخش ۸۲ - عقد بیست و پنجم در فتوت که بار خود از گردن خلق نهادن است و زیر بار خلق ایستادن / Section 82 - The Twenty-Fifth Knot on Spiritual Chivalry (Futuwwah), Which Is Removing Ones Burden from the Shoulders of People and Bearing the Burdens of Others

Learn Before

Haft Awrang

Poem

بخش ۸۲ - عقد بیست و پنجم در فتوت که بار خود از گردن خلق نهادن است و زیر بار خلق ایستادن / Section 82 - The Twenty-Fifth Knot on Spiritual Chivalry (Futuwwah), Which Is Removing One's Burden from the Shoulders of People and Bearing the Burdens of Others

Original content

ای که از طبع فرومایه خویش
می زنی گام پی وایه خویش

خاطر از وایه خود خالی کن
زین هنر پایه خود عالی کن

بهر خود گرمی جز سردی نیست
سردی آیین جوانمردی نیست

چند روزی ز قوی دینان باش
در پی حاجت مسکینان باش

شمع شو شمع که خود را سوزی
تا به آن بزم کسان افروزی

با بد و نیک نکوکاری ورز
شیه یاری و غمخواری ورز

ابر شو تا که چو باران ریزی
بر گل و خس همه یکسان ریزی

چشم بر لغزش یاران مفکن
به ملامت دل یاران مشکن

در گذر از گنه و از دگران
چون ببینی گنهی در گذران

باش چون بحر ز آلایش پاک
ببر آلایش از آلایشناک

همچو دیده به سوی خویش مبین
خویش را از دگران بیش مبین

بس عمارت که بود خانه رنج
بس خرابی که شود پرده گنج

با همه باش به صلح آوریی
که نگنجد به میان داوریی

همچو آن بیخته خاک از خس و خار
که زند آب بر آن ابر بهار

کف پا رانبود زان دردی
پس پا را نرسد زان گردی

ور سوی داوریت افتد رای
به که با خود کنی از بهر خدای

بت خود را بشکن خوار و ذلیل
ناور شو به فتوت چو خلیل

بت تو نفس هواپرور توست
که به صد گونه خطا رهبر توست

بسط کن بر همه کس خوان کرم
بذل کن بر همه همیان درم

گر براهیمی و گر زردشتی
روی در هم مکش از هم پشتی

بازکش پای ز آزار همه
دست بگشای به ایثار همه

هر چه بدهی به کسی باز مجوی
دل ز اندیشه آن پاک بشوی

آنچه بخشند چه بسیار و چه کم
نیست بر گشتن ازان طور کرم

طفل چون صاحب احسان گردد
زود از داده پشیمان گردد

هر چه خندان بدهد نتواند
که دگر گریه کنان نستاند

تا توانی مگشا جیب کسان
منگر در هنر و عیب کسان

عیب بینی هنر چندان نیست
هدف قصد هنرمندان نیست

هر چه نامش نه پسندیده کنی
بهتر آنست که نادیده کنی

دل ز اندیشه آن داری دور
دیده از دیدن آن سازی کور

بو که از چون تو نکو کرداری
به دل کس نرسد آزاری

English translation

O you who, out of your base nature, Take steps in pursuit of your own desire, Empty your mind of your own desire, And by this virtue, elevate your rank. Warmth for oneself is nothing but coldness, And coldness is not the custom of chivalry. For a few days, be among those strong in faith, And be in pursuit of the needs of the poor. Become a candle, a candle that burns itself, So that you may illuminate the gatherings of others. Practice goodness toward the bad and the good, Adopt the way of friendship and compassion. Become a cloud, so that when you shed rain, You pour it equally on the flower and the weed. Do not cast your eyes upon the slips of friends, Do not break the hearts of friends with reproach. Forgive the sins of others, When you see a transgression, let it pass. Be like the ocean, pure of defilement, Wash away the defilement of the defiled. Do not look toward yourself, like the eye, Do not see yourself as greater than others. Many a prosperous building is a house of suffering, Many a ruin is a veil over a treasure. Be at peace and reconciliation with everyone, So that no dispute can find a way between you. Like that sifted soil, free of weed and thorn, Upon which the spring cloud sprinkles water, So that the sole of the foot suffers no pain from it, And no dust reaches behind the foot from it. And if your mind inclines toward judgment, It is better to judge yourself, for the sake of God. Break your idol, abased and humbled, And be like Khalil in chivalry. Your idol is your own desire-worshipping self, Which is your guide to a hundred kinds of error. Spread the table of your generosity to everyone, Bestow a purse of silver upon everyone. Whether you are an Abrahamic or a Zoroastrian, Do not frown upon helping and supporting others. Withdraw your foot from hurting anyone, And open your hand to sacrifice for all. Whatever you give to anyone, do not seek it back, Cleanse your heart of the thought of it. That which is bestowed, be it much or little, Taking it back is not the way of generosity. When a child becomes a doer of charity, He quickly regrets what he has given. Whatever he gives with a smile, he cannot help But take it back later, weeping. As much as you can, do not expose the secrets of others, Do not look at the talents or faults of people. Fault-finding is not much of a talent, It is not the target of the virtuous. Whatever is called unpraiseworthy, It is best that you pretend not to have seen it. Keep your heart far from the thought of it, And make your eyes blind to seeing it. Perhaps, from a well-doer like you, No harm or pain shall reach anyone's heart.

Updated 2026-07-08

Contributors are:

Who are from:

References

Ganjoor

Learn Before

Original content

English translation

Related