1Cademy - بخش ۹۹ - در بیان آنکه چون تالی کلام حق را سبحانه به واسطه دوام مراقبه متکلم عز شأنه دولت جمیعت خاطر و سعادت مشاهده دست دهد می باید که به ملاحظه تفاصیل معانی مشغول نشود تا ازدولت مشاهده باز نماند بلکه به ملاحظه اجمالی اکتفا کند و اگر نعوذبالله آن معنی در حجاب شود و خواطر پراکنده مستولی گردد به تأمل و تدبر در تفاصیل معانی بر وجهی که موافق شرع و سنت و مطابق اشارت کبراء امت باشد دفع آن خواطر بکند و در مذمت آنان که نه به این طریق در معانی آن غور کنند / Section 99

Learn Before

Haft Awrang

Poem

بخش ۹۹ - در بیان آنکه چون تالی کلام حق را سبحانه به واسطه دوام مراقبه متکلم عز شأنه دولت جمیعت خاطر و سعادت مشاهده دست دهد می باید که به ملاحظه تفاصیل معانی مشغول نشود تا ازدولت مشاهده باز نماند بلکه به ملاحظه اجمالی اکتفا کند و اگر نعوذبالله آن معنی در حجاب شود و خواطر پراکنده مستولی گردد به تأمل و تدبر در تفاصیل معانی بر وجهی که موافق شرع و سنت و مطابق اشارت کبراء امت باشد دفع آن خواطر بکند و در مذمت آنان که نه به این طریق در معانی آن غور کنند / Section 99 - On Explaining That When the Reciter

Original content

بار دیگر چو برد حضرت شاه
از خراسان سوی عراق سپاه

گفت من بعد شاه فرخنده
به خراسان نمی رسد زنده

شاه آمد به تخت بار دگر
مرد شهزاده پیشتر ز پدر

بعد ازو شاه سالهای دراز
زیست بر تختگاه حشمت و ناز

هر دو حکمش خلاف واقع شد
محنت و رنج خواجه ضایع شد

این و امثال این بسی احکام
منعکس شد ز گردش ایام

لیک قطعا خجل نمی گردند
زین صفت منفعل نمی گردند

شد مبین ز جرئت اینان
کالحیاء شعبه من الایمان

جفر اگر هست حکمت نبویست
مقتبس از چراغ مصطفویست

جز به نور متابعت حاشا
که شود از جمال پرده گشا

جفر دان زمانه مست و جنب
پیش بنهاده زین مقوله کتب

نه ز احوال عاقبت ترسان
نه ز اسباب عافیت پرسان

چند حرفی نوشته پهلوی هم
وز عدد زیرشان نهاده رقم

بسته بر خود تخیلی باطل
یکسر از حیله خرد عاطل

مر ورا دقت اهل دل را دق
چیست این جفر جعفر صادق

جعفر صادق از تو بیزار است
صادقان را ز کاذبان عار است

صدق زین است و کذب شین و چه شین
هر دو ضدین غیر مجتمعین

طرفه تر آنکه اهل جاه و جلال
که ندارند در زمانه مثال

به خرد گرچه در جهان سمراند
این زخارف ازین خران بخرند

آن جواهر که فاضلان سفتند
وان معارف که عارفان گفتند

همه در گوش هوششان باد است
طبعشان ز اجتناب ازان شاد است

کهنه خوانند جمله را و قدید
کی بود در قدید ذوق جدید

چند خاییدن قدید کسان
لب به نوباوه جدید رسان

من ندانم که این جدید کجاست
ذوق نوباه جدید که راست

مدعی کز جدید می لافد
تار و پود جدید می بافد

کهنه بگذاشت نا رسیده به نو
کهنه را ریخت نو نکرده درو

بی نو و کهنه بر زمین مانده
هم ازان رانده هم ازین مانده

در تلاوت اگر به چشم شهود
متکم تو را شود مشهود

مده از نفس ضال و دیو مضل
به تفاصیل لفظ و معنی دل

بلکه چشم شهود بر حق دوز
وز فروغش چراغ جان افروز

خوش نباشد که یار پیش نظر
تو نظر افکنی به جای دگر

با تو معشوق خفته در آغوش
تو سپاری به نامه او هوش

نامه در هجر نزهت بصر است
لیک یوم التلاق درد سر است

چون رسد روز وصل دست به یار
نامه را جای به سر دستار

ور شوی از جمال او محجوب
فکر در نامه کردن آید خوب

لیک فکری که در سراچه روح
بگشاید هزار باب فتوح

از عهود قدیم یاد دهد
صد در فیض را گشاد دهد

یوسف جانت را به رفع حجب
برهاند از این غیابه جب

شوق دیرینه را بجنباند
رویت از ماسوا بگرداند

بر تو تابد سرائر توحید
بر تو ریزد جواهر تفرید

گنج اسرار را شوی گنجور
دست احرار را شوی دستور

پی به دروازه نجات بری
می ز پیمانه حیات خوری

نه که از نهر عذب دور افتی
مرغ کوری به آب شور افتی

همچو این ابلهان بی فرجام
که به زرق فسون درین ایام

دم خبرت ز علم جفر زنند
تار تزویر گرد جفر تنند

می دهند از کمال بی عونی
صد خبر از حوادث کونی

همه مستنبط از کتاب خدای
همه مستخرج از بواطن آی

نه بر آنها ز روی عقل دلیل
نه بدان ها ز کوی نقل سبیل

سر به سر ز اقتضای فهم ردی
مبتنی بر قواعد عددی

ابتنایی تهی ز جزم و ز ظن
بلکه از بیت عنکبوت اوهن

هیچ از آنها به وفق واقع نه
وز یکی نور صدق لامع نه

قدوه این فریق بی توفیق
که سپرده ست شیوه تحقیق

سالها محنت و عنا برده
واندر این فن کتابها کرده

از کلام مجید کرد آگاه
که فلان شاهزاده بعد از شاه

وارث ملک و مال خواهد بود
عمر او دیر سال خواهد بود

بلکه گیرد به طالع میمون
چند کشور دگر ز شاه فزون

واندر این باب فصلی آماده
کرد و آورد پیش شهزاده

English translation

Once again, when His Majesty the King led his army from Khorasan toward Iraq, He [the prognosticator] said, 'Henceforth the auspicious King Will not return to Khorasan alive.' Yet the King returned to his throne once more, And the prince died before his father. After that, for many long years, the King Lived on the throne of majesty and luxury. Both of his pronouncements proved contrary to reality; The master's hardship and toil went to waste. This and many similar prognostications Were reversed by the turning of days. Yet they are never ashamed; They are not embarrassed by this quality. It became manifest from the audacity of these people That 'Modesty is a branch of faith' [and they lack both]. If Jafr exists, it is prophetic wisdom, Lit from the lamp of Mustafa [Muhammad]. Never, except by the light of obedience, Can the veil be lifted from its beauty. But the self-styled Jafr-knower of today is drunk and impure, Placing books of this sort before him. Neither fearing the outcome of the hereafter, Nor asking about the means of well-being. Having written a few letters side by side, And placed numbers underneath them, Binding themselves to a vain imagination, Entirely born of the trickery of an idle intellect. To him, it is the precision of the people of heart, but to them it is only vexation; What is this 'Jafr of Ja'far al-Sadiq'? Ja'far al-Sadiq is disgusted by you; The truthful are ashamed of the liars. Truth is an adornment, and falsehood is a blemish, and what a blemish! Both are opposites that can never coexist. Stranger still is that the people of status and grandeur, Who have no equal in their time, Though famed for their intellect throughout the world, Buy these delusions from these donkeys! Those jewels which the virtuous pierced, And those mystical truths which the gnostics spoke, Are all but wind in the ears of their intellect; Their nature is delighted in avoiding them. They call them all old and dried meat: 'How can there be any new taste in dried meat?' How long will you chew on other people's dried meat? Bring your lips to the fresh, new fruit. But I know not where this 'new' is, Or who possesses the taste of this fresh, new fruit. The claimant who boasts of the 'new' Weaves the warp and weft of his own 'new' fabrications. He abandoned the old before reaching the new; He discarded the old without putting the new in its place. Left stranded on the ground without the new or the old, Driven away from that, and excluded from this. If, during recitation, through the eye of witnessing, The Speaker [God] becomes manifest to you, Do not surrender your heart to the details of words and meanings, Prompted by the straying self and the misleading devil. Rather, fix the eye of witnessing upon the Truth, And kindle the lamp of your soul with His radiance. It is not pleasing when the Beloved is before your eyes, For you to cast your gaze elsewhere. While your Beloved is lying in your embrace, Would you devote your attention to her letter? The letter is a delight to the eye in separation, But on the day of meeting, it is only a headache. When the day of union arrives and your hand is on the Beloved, The place of the letter is upon your turban. And if you become veiled from His beauty, Then contemplating the letter becomes good. But a contemplation which, in the chamber of the soul, Opens a thousand doors of spiritual victories, Reminds you of ancient covenants, And flings open a hundred gates of grace. By lifting the veils, it rescues the Joseph of your soul From this dark pit. It stirs your long-standing yearning, And turns your face away from all besides Him. The secrets of Divine Unity will shine upon you, And the jewels of absolute isolation will pour over you. You will become the keeper of the treasure of secrets, And a guide for the free-spirited. You will find your way to the gate of salvation, And drink wine from the chalice of life. Not that you should fall far from the sweet river, Like a blind bird falling into salty water! Like these futile fools Who, with deceit and sorcery in these days, Boast of expertise in the science of Jafr, Spinning the web of deception around it. They give, out of absolute lack of divine assistance, A hundred predictions of cosmic events, All allegedly deduced from the Book of God, All supposedly extracted from the inner depths of verses! There is no intellectual proof for them, Nor is there any path to them from traditional narration. Altogether the product of a wretched understanding, Based upon numerical rules. A foundation devoid of certainty or even probability, Indeed, feebler than the spider's house. None of them correspond to reality, And not a single light of truth shines from them. The leader of this unfortunate group, Who has abandoned the path of true verification, Having spent years in labor and distress, And written books on this art, Announced from the Glorious Quran That a certain prince, after the King, Would inherit the kingdom and wealth, And his life would be long; Indeed, that under an auspicious star, He would conquer several other countries beyond his father's. And having prepared a chapter on this matter, He brought it before the prince.

Updated 2026-07-07

Contributors are:

Who are from:

References