1Cademy - بخش ۲۱ - تمثیل در بیان رابطهٔ شریعت و طریقت و حقیقت / Section 21 - A Parable Explaining the Relationship of Shariat, Tariqat, and Haqiqat

Learn Before

گلشن راز / The Rose Garden of Mystery

Poem

بخش ۲۱ - تمثیل در بیان رابطهٔ شریعت و طریقت و حقیقت / Section 21 - A Parable Explaining the Relationship of Shari'at, Tariqat, and Haqiqat

Original content

تبه گردد سراسر مغز بادام
گرش از پوست بخراشی گه خام

ولی چون پخته شد، بی پوست نیکوست
اگر مغزش بر آری، برکنی پوست

شریعت پوست، مغز آمد حقیقت
میان این و آن باشد طریقت

خلل در راه سالک نقص مغز است
چو مغزش پخته شد، بی پوست نغز است

چو عارف با یقین خویش پیوست
رسیده گشت مغز و پوست بشکست

وجودش اندر این عالم نپاید
برون رفت و دگر هرگز نیاید

وگر با پوست تابد تابش خور
در این نشأت کند یک دور دیگر

درختی گردد او از آب و از خاک
که شاخش بگذرد از هفتم افلاک

همان دانه برون آید دگر بار
یکی صد گشته از تقدیر جبار

چو سیر حبه بر خط شجر شد
ز نقطه خط، ز خط دوری دگر شد

چو شد در دایره سالک مکمل
رسد هم نقطهٔ آخر به اول

دگر باره شود مانند پرگار
بر آن کاری که اول بود بر کار

تناسخ نبود این کز روی معنی
ظهورات است در عین تجلی

و قد سألوا و قالوا ما النهایة؟
فقیل هی الرجوع الی البدایة

English translation

The almond kernel will be entirely spoiled If you scratch it from its shell while raw. But when it is ripe, it is good without a shell; If you extract its kernel, you peel off the shell. Shari'at is the shell, Haqiqat is the kernel, And between the two lies Tariqat. A defect in the wayfarer's path is a deficiency of the kernel; When its kernel is ripe, it is excellent without the shell. When the gnostic unites with his certainty, The kernel becomes ripe and the shell breaks. His existence does not endure in this world; He departs and never returns again. And if he shines with the shell under the sun's warmth, He completes another cycle in this state of existence. He becomes a tree of water and earth, Whose branch passes beyond the seventh heaven. The same seed comes forth once again, One becoming a hundred by the decree of the Almighty. When the journey of the seed goes along the line of the tree, From the point comes a line, and from the line another circle. When the wayfarer becomes complete in the circle, The final point joins the first. Once again, he becomes like a compass, Engaged in the work he was occupied with at the beginning. This is not transmigration, because in truth, It is manifestations in the essence of self-revelation. And indeed they asked, saying: 'What is the end?' It was said: 'It is the return to the beginning.'

Updated 2026-07-02

Contributors are: