1Cademy - بخش ۱۵ - جواب / Section 15

Learn Before

Poem

بخش ۱۵ - جواب / Section 15 - Answer

Original content

دگر کردی سؤال از من که من چیست
مرا از من خبر کن تا که «من» کیست؟

چو هست مطلق آید در اشارت
به لفظ «من» کنند از وی عبارت

حقیقت کز تعین شد معین
تو او را در عبارت گفته ای «من»

من و تو عارض ذات وجودیم
مشبکهای مشکات وجودیم

همه یک نور دان اشباح و ارواح
گه از آئینه پیدا، گه ز مصباح

تو گویی لفظ «من» در هر عبارت
به سوی روح می باشد اشارت

چو کردی پیشوای خود، خرد را
نمی دانی ز جزو خویش خود را

برو ای خواجه خود را نیک بشناس
که نبود فربهی مانند آماس

من تو برتر از جان و تن آمد
که این هر دو ز اجزای «من» آمد

به لفظ «من» نه انسان است مخصوص
که تا گویی بدان، جان است مخصوص

یکی ره برتر از کون و مکان شو
جهان بگذار و خود در خود جهان شو

ز خط وهمی های هویت
دو چشمی می شود در وقت رؤیت

نماند در میانه رهرو و راه
چو های هو شود ملحق به الله

بود هستی بهشت، امکان چو دوزخ
من تو در میان مانند برزخ

چو برخیزد تو را این پرده از پیش
نماند نیز حکم مذهب و کیش

همه حکم شریعت از من توست
که این بربستهٔ جان و تن توست

من تو چون نماند در میانه
چه کعبه، چه کنشت، چه دیرخانه

تعین نقطهٔ وهمی است بر عین
چو عینت گشت صافی غین شد عین

دو خطوه بیش نبود راه سالک
اگر چه دارد آن چندین مهالک

یک از های هویت در گذشتن
دوم صحرای هستی در نوشتن

در این مشهد یکی شد جمع و افراد
چو واحد ساری اندر عین اعداد

تو آن جمعی که عین وحدت آمد
تو آن واحد که عین کثرت آمد

کسی این سر شناسد کو گذر کرد
ز جزوی سوی کلی یک سفر کرد

English translation

You asked me another question: What is 'I'? Tell me of myself, who is 'I'? When Absolute Being is indicated, It is expressed by the word 'I'. The Truth which became determined through individuation, You have called 'I' in your expression. 'I' and 'you' are accidents of the essence of existence; We are the lattices in the niche of existence. Regard all phantoms and spirits as one light, appearing now from the mirror, now from the lamp. You say the word 'I' in every expression is an indication toward the soul. Since you have made the intellect your leader, you do not know your true self from your parts. Go, O master, know yourself well, for fatness is not like a swelling. Your 'I' is higher than soul and body, for both of these are parts of 'I'. The word 'I' is not specific to humans, so that you might say the soul is specifically meant by it. Step beyond existence and space for once; leave the world and become a world within yourself. From the imaginary line of the 'H' of identity, it becomes 'two-eyed' at the time of vision. No wayfarer or way remains in the middle, when the 'H' of 'He' is joined to Allah. Being is Heaven, possibility is like Hell; 'I' and 'you' are in between like an isthmus. When this veil is lifted from before you, the decree of sect and creed no longer remains. All decrees of the Sharia are for 'I' and 'you', which are bound to your soul and body. When 'I' and 'you' no longer remain in between, what is Kaaba, what temple, what monastery? Individuation is an imaginary point upon the 'Eye'; when your 'eye' becomes clear, the 'cloud' becomes 'eye'. The seeker's path is no more than two steps, although it contains many perils. One is passing beyond the 'H' of identity; the second is traversing the desert of Being. In this vision, the One and the many become one, like the One pervading the essence of numbers. You are that assembly which is the essence of Unity; you are that One which is the essence of multiplicity. One who has passed through knows this secret, who has made a journey from the part toward the Whole.

Updated 2026-07-02

Contributors are: