Poem

بخش ۲۱ - حکایت / Section 21 - A Tale

Original content

گفت مردی ز ابلهی رازی
با یکی بدفعال غمازی

مرد غماز پیش هر اوباش
راز آن مرد کرد یکسر فاش

طیره گشت ابله از چنان غماز
گفت با مرد کای بد بدساز

راز من فاش کردی ای نادان
همچو پرخاش پتک بر سندان

دل من کرد قصد پاداشن
افگنم در سرای تو شیون

نوحه دانم یکی به شست درم
وآن هفتاد نیز دانم هم

ضایع این رنج را بنگذارم
حق سعیت بوجه بگزارم

بی سبب مر مرا بیازردی
آنچه ناکردنی بود کردی

به مکافات آن شوم مشغول
تا که از سر برون کنی تو فضول

رفت ناگه برو و زخمی زد
مرد غماز گشت کارش بد

مرد غماز کشته شد ناگاه
کار ابله ز خشم گشت تباه

پادشه مر ورا سبک بگرفت
عوض وی بکشت اینت شگفت

بی سبب خیره کشته گشت دو مرد
زانکه ناکردنی به جهل بکرد

English translation

A man told a secret out of foolishness To a wicked talebearer. The talebearer, in front of every ruffian, Revealed that man's secret entirely. The fool became furious at such a talebearer, He said to the man, 'O evil, evil-doer, You revealed my secret, O ignorant one, Like the striking of a hammer on an anvil. My heart has resolved on retribution, I shall cast mourning into your house. I know a lamentation for sixty dirhams, And I also know one for seventy. I will not let this pain go to waste, I will properly repay your effort. You offended me without cause, You did what should not have been done. I will engage in its punishment, So that you cast meddling out of your head.' He suddenly went to him and struck a blow, The talebearer's affairs took a bad turn. The talebearer was suddenly killed, The fool's affairs were ruined by anger. The king swiftly seized him, And killed him in return, this is a wonder. Without reason, two men were vainly killed, Because out of ignorance, he did what should not be done.

0

1

Updated 2026-07-03

Contributors are:

Who are from:

References


Tags

Humanities

Literature

Persian Literature Prerequisite Course

Related