1Cademy - بخش ۸ - الحكایة و التمثیل / Section 8

Learn Before

Mosibat Nameh

Poem

بخش ۸ - الحكایة و التمثیل / Section 8 - The Tale and the Parable

Original content

صوفئی را گفت مردی از رجال
کای جهان گردیده چون داری تو حال

گفت سی سال ای اخی بشتافتم
نه جوی زر دیدم و نه یافتم

وی عجب کردم من این ساعت نشست
تا مرا صد گنج زر آید بدست

آنکه در عمری جوی هرگز نیافت
دور نبود گر ز گنجی عز نیافت

نیست رویت یک جو زر یافتن
چون توانی گنج گوهر یافتن

آنکه او را هیچ در ده راه نیست
مه دهی گر جوید او آگاه نیست

گر همه شب روز میباید ترا
درد درمان سوز میباید ترا

من که درد عشق در جان منست
وی عجب این درد درمان منست

مینیابم آنچه میجویم همی
وین طلب ساکن نمیگردد دمی

در میان این و آن درمانده ام
تا که جان دارم بجان درمانده ام

هست دریای محبت بی کنار
لاجرم یک تشنگی شد صد هزار

English translation

A man of distinction said to a Sufi, "O you who have roamed the world, how is your state?" He replied, "For thirty years, O brother, I hurried; I neither saw nor found a single grain of gold. And strangely, I have sat down at this hour, Expecting a hundred treasures of gold to come into my hands. He who never found a single grain in his whole life, It is not unlikely if he finds no glory from a treasure. You have no prospect of finding one grain of gold, How can you find a treasure of jewels? He who has no way into the village at all, If he seeks the moon, do not give it, he is unaware. If you need both night and day, You need the pain that burns away the cure. I, whose soul holds the pain of love— And how strange, this pain is my cure. I do not find what I continually seek, And this seeking does not rest for a single moment. I am left helpless between this and that; As long as I have a soul, I am desperately helpless in the soul. The sea of love is without a shore; Inevitably, a single thirst became a hundred thousand."

Updated 2026-07-03

Contributors are:

Who are from:

References