1Cademy - بخش ۶ - الحكایة و التمثیل / Section 6

Learn Before

Mosibat Nameh

Poem

بخش ۶ - الحكایة و التمثیل / Section 6 - The Tale and the Parable

Original content

آن یکی دیوانه میشد غرق شور
دفن میکردند مردی را بگور

دید کرباسی کفن از دور جای
گفت من عریانم از سر تا بپای

درکشم از مرده کرباس کفن
تا کنم خود را از آنجا پیرهن

آن یکی بشنود گفت ای بینوا
کی بود این در مسلمانی روا

مرد مجنون گفت آخر ای عجب
چون کفن بینم شما را روز وشب

کز ضلالت میکنید از مرده باز
بر من از بهر چه شد این در فراز

خاک عالم جمع کن چون خاک بیز
بر سر دنیای مردم خوار ریز

گر سر اسرار دین داری بگوی
ترک این دنیای مرداری بگوی

زانکه گر یک لقمه نان بخشد ترا
صد بلا مابعد آن بخشد ترا

هر زمانی چون زیانی میدهد
بو که سودت یک زمانی میدهد

English translation

A certain madman was walking, overwhelmed with frenzy, As they were burying a man in a grave. He saw a canvas shroud from afar, And said, 'I am naked from head to foot. I will pull the canvas shroud from the dead man, So that I may make a shirt for myself from it.' Someone heard him and said, 'O destitute one! When is this permissible in Islam?' The madman replied, 'But, oh wonder! Since I see you all, night and day, Out of misguidance, stripping the shroud from the dead, Why has this door been closed to me? Gather the dust of the world like a dust-sifter, And pour it upon the heads of the despicable worldly people. If you hold the head of the mysteries of religion, speak; Say to abandon this carrion world. For if it gives you one morsel of bread, It will give you a hundred afflictions after that. Since it brings you loss at every moment, Perhaps it brings you profit for only a moment.'

Updated 2026-07-03

Contributors are:

Who are from:

References