1Cademy - بخش ۱۵ - الحكایة و التمثیل / Section 15

Learn Before

Mosibat Nameh

Poem

بخش ۱۵ - الحكایة و التمثیل / Section 15 - The Tale and the Parable

Original content

بیدلی از خویش دست افشانده بود
تنگدل از دست تنگی مانده بود

چون برو شد دور بی برگی دراز
رفت سوی مسجدی دل پر نیاز

روی را در خاک میمالید زار
همچو زیر چنگ مینالید زار

زار میگفت ای سمیع و ای بصیر
زود دیناری صدم ده بی زحیر

زانکه میدانی که چون درمانده ام
در میان خاک و خون درمانده ام

گفت بسیاری ولی سودی نداشت
خشمگین شد زآنکه بهبودی نداشت

گفت یارب گر نمیبخشی زرم
این توانی مسجد افکن بر سرم

زین سخن دیوانه در شست اوفتاد
زانکه اندر سقف چرست اوفتاد

بام مسجدخاک ریزی ساز کرد
مرد مجنون کان بدید آغاز کرد

گفت یا رب جلدی آن را کاین زمان
بر سرم اندازی این سقف گران

هرکه زر خواهد تو انکارش کنی
بام مسجد بر سر انبارش کنی

چونکه این را جلدی و آن را نهٔ
گر مرا بکشی تو تاوان را نهٔ

عاقبت چون خاک ریز آغاز کرد
جامه در دندان گریز آغاز کرد

نیست چون بی روستائی هیچ عید
عید این دیوانگان دارد مزید

زآنکه چون دیوانگان وقت بیان
روستائیی درآمد در میان

English translation

A heart-lost mystic had washed his hands of himself, Distressed and helpless due to poverty. When the period of his deprivation grew too long, He went toward a mosque with a needy heart. He rubbed his face in the dust in lamentation, Wailing pitifully like the high string of a harp. He cried out: 'O All-Hearing, O All-Seeing! Quickly give me a hundred dinars without trouble. For You know how helpless I am, Left stranded in the midst of dust and blood.' He spoke much, but it brought no result; He grew angry as there was no improvement. He said: 'O Lord! If You do not grant me gold, You can at least collapse this mosque upon my head!' Upon saying this, the madman got caught in his own words, For a creaking sound arose from the ceiling. The roof of the mosque began to shed dust and debris; When the madman saw this, he began to speak: He said: 'O Lord, how quick You are now To drop this heavy ceiling upon my head! Whoever asks for gold, You deny them, And bring the roof of the mosque down upon them instead. Since You are prompt in this and not in that— If You kill me, You won't pay any blood money!' At last, as the dust-fall intensified, He took his garment in his teeth and began to flee. Just as no festival is complete without a simpleton, The festival of these madmen has something extra, For when the madmen are in the midst of their speech, A simpleton suddenly enters the scene.

Updated 2026-07-03

Contributors are:

Who are from:

References