1Cademy - (۱) حکایت عزرائیل و سلیمان علیهما السلام و آن مرد / (1) The Tale of Azrael and Solomon, Peace Be Upon Them, and the Man

Learn Before

Elahi Nameh

Poem

(۱) حکایت عزرائیل و سلیمان علیهما السلام و آن مرد / (1) The Tale of Azrael and Solomon, Peace Be Upon Them, and the Man

Original content

شنیدم من که عزرائیل جانسوز
در ایوان سلیمان رفت یک روز

جوانی دید پیش او نشسته
نظر بگشاد بر رویش فرشته

چو او را دید از پیشش بدر شد
جوان از بیم او زیر و زبر شد

سلیمان را چنین گفت آن جوان زود
که فرمان ده که تا میغ این زمان زود

مرا زین جایگه جائی برد دور
که گشتم از نهیب مرگ رنجور

سلیمان گفت تا میغ آن زمانش
ببرد از پارس تا هندوستانش

چو یک روزی به سر آمد ازین راز
به پیش تخت عزرائیل شد باز

سلیمان گفتش ای بی تیغ خون ریز
چرا کردی نظر سوی جوان تیز

جوابش داد عزرائیل آنگاه
که فرمانم چنین آمد ز درگاه

که او را تا سه روز از راه برگیر
به هندستانش جان ناگاه برگیر

چو اینجا دیدمش ماندم در این سوز
کز اینجا چون رود آنجا به سه روز

چو میغ آورد تا هندوستانش
شدم آنجا و کردم قبض جانش

مدامت این حکایت حسب حال است
که از حکم ازل گشتن محال است

چه برخیزد ز تدبیری که کردند
که ناکام است تقدیری که کردند

تو اندر نقطهٔ تقدیر اول
نگه می کن مشو در کار احول

چو کار او نه چون کار تو آید
گلی گر بشکفد خار تو آید

چو مشکر بود هر کو در دوئی بود
بلای من منی بود و توئی بود

چو برخیزد دو بودن ازمیان راست
یکی گردد بهم این خواست و آن خواست

ز هر مژه اگر صد خون گشائی
فرو بستند چشمت، چون گشائی؟

چو دستت بسته اند ای خسته آخر
چه بگشاید ز دست بسته آخر؟

گرفته درد دین اهل خرد را
میان جادوی خواهی تو خود را

همه اجزای عالم اهل دردند
سر افشانان میدان نبردند

تو یک دم درد دین داری؟ نداری
بجز سودای بیکاری نداری

اگر یک ذره درد دین بدانی
بمیری ز آرزوی زندگانی

ولیکن بر جگر ناخورده تیغی
نه هرگز درد دانی نه دریغی

English translation

I heard that the soul-burning Azrael Went into Solomon's palace one day. He saw a youth sitting before him; The angel cast his gaze upon his face. When he saw him, he departed from his presence; The youth was thrown into turmoil by fear of him. That youth quickly said to Solomon: 'Give the command so that the cloud, right now, May take me from this place to a far-off land, For I have become distressed by the dread of death.' Solomon commanded the cloud at that moment; It carried him from Persia to India. When one day had passed since this secret, Azrael returned before the throne. Solomon said to him: 'O blood-shedder without a sword, Why did you look so sharply at the youth?' Azrael then gave him an answer: 'Because my command came from the [Divine] Court To take him from the path within three days, And suddenly take his soul in India.' When I saw him here, I remained in this perplexity: How could he go from here to there in three days? When the cloud brought him to India, I went there and seized his soul.' This tale is always according to the state of affairs: That turning away from the Eternal Decree is impossible. What can arise from the planning they performed, When the destiny they ordained is beyond their will? Look into the point of the First Destiny; Do not become squint-eyed in the matter. Since His work does not come like your work; If a rose blooms, your thorn appears. Whoever was in duality was a polytheist; The affliction was 'me-ness' and 'you-ness'. When 'being two' is removed from the midst, This will and that will become one. If you shed a hundred drops of blood from every eyelash, They have closed your eyes; how will you open them? Since they have tied your hands, O weary one, What can be opened by a tied hand? The pain of religion has taken hold of the wise; You want yourself in the midst of magic. All parts of the world are people of pain; They are the head-scatterers in the field of battle. Do you have the pain of religion for a single moment? You do not; You have nothing but the desire for idleness. If you knew a single atom of the pain of religion, You would die from the desire for life. But as long as the sword has not struck the liver, You will never know pain or regret.

Updated 2026-07-03

Contributors are:

Who are from:

References