1Cademy - (۱۸) حکایت عیسی علیه السلام با جهودان / (18) The Tale of Jesus, Peace Be Upon Him, and the Jews

Learn Before

Elahi Nameh

Poem

(۱۸) حکایت عیسی علیه السلام با جهودان / (18) The Tale of Jesus, Peace Be Upon Him, and the Jews

Original content

بکوئی می فرو شد عیسی پاک
جهودانش بسی دشنام بی باک

بدادند و خوشی آن پاک زاده
دعا می گفتشان روئی گشاده

یکی گفتش نمی کردی پریشان
ز دشنام و دعاگوئی بر ایشان؟

مسیحش گفت هر دل جان که دارد
از آن خود کند خرج آن که دارد

ترا نقدی که در دریای جانست
اگر موجی زند از جنس آنست

ولیکن تا دم آخر نیاید
ترا نقد درون ظاهر نیاید

محک جان مردان آن زمانست
که اعمی آن زمان صاحب عیانست

غم فردا ترا امروز باید
دلت از خوف آن جانسوز باید

بباید هر دمت صد بار مردن
که بتوانی تو این وادی سپردن

اگر از ابر بارد بر توآتش
تو می باید که باشی در میان خوش

اگر در وقت جان دادن خوش آئی
بمعنی گرم تر از آتش آئی

English translation

The pure Jesus was walking down a street, The Jews hurled many brazen insults at him. They hurled them, and happily that pure-born one, Offered prayers for them with a cheerful face. Someone asked him, 'Were you not distressed By the insults, that you pray for them?' The Messiah said to him, 'Every heart that has a soul, Spends only from that which it possesses. The coin that you have in the sea of the soul, If it makes a wave, it is of that very kind. But until the final breath arrives, Your inner coin will not become manifest. The touchstone of men's souls is at that time, When the blind man, at that moment, becomes a person of vision. You must bear the sorrow of tomorrow today, Your heart must be aflame from that fear. You must die a hundred times every moment, So that you may be able to traverse this valley. If fire rains upon you from the cloud, You must remain happy in the midst of it. If you arrive happily at the time of giving up your soul, In meaning, you will arrive warmer than fire.'

Updated 2026-07-03

Contributors are:

Who are from:

References