1Cademy - (۱۱) حکایت مجنون و لیلی / (11) The Tale of Majnun and Layla

Learn Before

Elahi Nameh

Poem

(۱۱) حکایت مجنون و لیلی / (11) The Tale of Majnun and Layla

Original content

مگر یک روز مجنون فرصتی یافت
بر لیلی نشستن رخصتی یافت

ز مجنون کرد لیلی خواستاری
که ای عاشق بیاور تا چه داری

زبان بگشاد مجنون گفت ای ماه
نه آبم ماند در عشق تو نه چاه

ندارم در جگر آبی که باشد
نه در دیده شبی خوابی که باشد

چو عشقت کرد نقد عقل غارت
کنون جانیست وز تو یک اشارت

اگر جان خواهی اینک می دهم من
یقین می دان که بی شک می دهم من

زبان بگشاد لیلی دلاور
کز اینت کی خرم، چیزی بیاور

یکی سوزن بلیلی داد مجنون
که از دو کون این دارم من اکنون

مرا در جملهٔ اقلیم هستی
همین نقدست و دیگر تنگدستی

من این نیز از برای آن نهادم
که در صحرا بسی می اوفتادم

بسی در جست و جوی چون تودلدار
شکستی همچو گل در پای من خار

بدین سوزن من افتاده بر جای
برون می کردمی آن خار از پای

چنین گفت آن زمان لیلی به مجنون
که این می جستم از تو تا باکنون

اگر در عشق صادق بوده ای تو
بدین سوزن چه لایق بوده ای تو

اگر در جستن چون من نگاری
شود در پایت ای شوریده خاری

بسوزن آن برون کردن روا نیست
وگر بیرون کنی باری وفا نیست

یکی خاری که چندانش کمالست
که دایم چاوش راه وصالست

بسوزن آن برون کردن دریغست
ترا جز خون دل خوردن دریغست

چو در پای تو خار از بهر ما شد
گلی می دان که با تو در قبا شد

کمی تو از درخت گل درین کار
که سالی بر امید گل کشد خار؟

ز لیلی خار در پایت شکسته
به از صد گل ز غیری دسته بسته

English translation

It happened one day that Majnun found an opportunity, He found permission to sit with Layla. Layla made a request of Majnun, Saying, 'O lover, bring forth what you have.' Majnun spoke and said, 'O Moon, In your love, neither water nor well has remained for me. I do not have even a drop of water in my liver, Nor do I have sleep in my eyes on any night. Since your love has plundered the currency of reason, Now there is only a soul, and a single sign from you (is enough). If you want my soul, here I give it, Know for certain that I give it without a doubt.' The bold Layla opened her mouth and said, 'How could I buy this from you? Bring something else!' Majnun gave a needle to Layla, saying, 'From the two worlds, this is all I have right now. For me, in the entire realm of existence, This is my only possession, and otherwise, destitute poverty. I kept this for this reason as well, That I would often fall in the desert. Often, in search of a sweetheart like you, Thorns would break in my foot like a rose. With this needle, fallen on the ground, I would extract those thorns from my foot.' Layla then said to Majnun, 'This is what I have been seeking from you all along! If you had been true in love, How could you be worthy of this needle? If, in seeking an idol like me, A thorn enters your foot, O frenzied one, It is not proper to pull it out with a needle, And if you do pull it out, well, that is not fidelity. A thorn that possesses so much perfection, That it is always the herald of the path of union, It is a pity to pull it out with a needle! It is a pity for you to consume anything but the blood of your heart! Since a thorn went into your foot for our sake, Consider it a rose that is worn on your garment. Are you lesser than a rosebush in this endeavor, Which endures thorns for a year in hope of the rose? A broken thorn in your foot from Layla, Is better than a hundred tied bouquets of roses from another.'

Updated 2026-07-03

Contributors are:

Who are from:

References