1Cademy - (۱) حکایت سلطان محمود در شکار کردن / (1) The Tale of Sultan Mahmud While Hunting

Learn Before

Elahi Nameh

Poem

(۱) حکایت سلطان محمود در شکار کردن / (1) The Tale of Sultan Mahmud While Hunting

Original content

مگر محمود می شد در شکاری
جداماند او ز لشکر برکناری

بنزدیکش یکی ده بود می دید
بجائی بر سر ده دود می دید

فرس می راند شه تا پیش آن زود
نشسته دید زالی پیش آن دود

بدو گفت آمدت مهمان خلیفه
چه آتش میکنی هان ای عفیفه

چنین دادش جواب آن زال آنگاه
که خود را ملک می جوشم من ای شاه

شهش گفتا بگو ای پیر عاجز
که ملکم می دهی؟ گفتا نه هرگز

که من ملک از برای خویش جوشم
بملکت ملک خود را کی فروشم

نیم ملک ترا هرگز خریدار
که ملک من به از ملک تو صد بار

جهانی خصم دارد ملکت از پس
مرا بی آن همه غم ملک خود بس

چو شه در ملک پیر زال نگریست
بسی از ملک خود برخویش بگریست

بآخر یافت مشتی ملک ازان زال
بدادش بدرهٔ و رفت در حال

چو جوجو در حساب آرند یکسر
ز ملک زال ملکی نیست برتر

اگرچه روستم صاحب کمالیست
ولی در آرزوی ملک زالیست

طریقت چیست، عین راه دیدن
سبکباری کم آزاری گزیدن

بمشتی ملک پر کردن شکم را
جوی انگاشتن ملک و حشم را

چو ملک بی زوالی نیست امروز
چه جوئی چون کمالی نیست امروز

درین عالم کمال امکان ندارد
که گرماهست جز نقصان ندارد

در اول می فزاید تا دو هفته
دو هفته نیز می گردد نهفته

تو اکنون زین مثال آگاه گردی
که دایم ناقصی گر ماه گردی

ندارد هیچ اینجا پایداری
پس اینجا خواه عزت خواه خواری

چو ملک این جهان ناپایدارست
ترا در بیقراری چون قرارست؟

English translation

It happened that Mahmud was going on a hunt, He became separated from the army, set aside. He saw there was a village near him, He saw smoke in a place over the village. The king rode his horse quickly toward it, He saw an old woman sitting before that smoke. He said to her, 'The Caliph's guest has come to you, What fire are you making, oh chaste woman?' That old woman gave him this answer then: 'I am boiling a kingdom for myself, oh king.' The king said to her, 'Tell me, oh helpless old woman, Will you give me the kingdom?' She said, 'No, never! For I am boiling the kingdom for myself, When would I sell my kingdom for your kingdom? I am never a buyer of your kingdom, For my kingdom is a hundred times better than yours. Your kingdom has a world of enemies in its wake, My own kingdom is enough for me without all that sorrow.' When the king looked upon the kingdom of the old woman, He wept much for himself over his own kingdom. In the end, he obtained a handful of kingdom from that old woman, He gave her a purse of gold and departed at once. When they account for everything barleycorn by barleycorn entirely, There is no kingdom superior to the kingdom of the old woman. Although Rustam is a man of perfection, He is, however, in desire of the kingdom of the old woman (Zal). What is the spiritual path? Seeing the very essence of the way, Choosing a light burden and to cause little harm. To fill the stomach with a handful of kingdom, To consider kingdom and retinue as merely a grain of barley. Since there is no imperishable kingdom today, Why do you seek, when there is no perfection today? In this world, perfection is not possible, For if it is the moon, it has nothing but waning. At first it increases for two weeks, For two weeks it also becomes hidden. You now become aware from this example, That you are always deficient if you become the moon. Nothing has permanence here, So here, whether you seek honor or humiliation, Since the kingdom of this world is impermanent, How can you have stability in this instability?

Updated 2026-07-03

Contributors are:

Who are from:

References