1Cademy - (۲۰) حکایت دیوانۀ چوب سوار / (20) The Tale of the Madman Riding a Stick

Learn Before

Elahi Nameh

Poem

(۲۰) حکایت دیوانۀ چوب سوار / (20) The Tale of the Madman Riding a Stick

Original content

یکی دیوانه چوبی بر نشسته
بتگ می شد چو اسپی تنگ بسته

دهانی داشت همچون گل ز خنده
چو بلبل جوش در عالم فکنده

یکی پرسید ازو کای مرد درگاه
چنین گرم ازچه می تازی تودر راه

چنین گفت او که در میدان عالم
هوس دارم سواری کرد یک دم

که چون دستم فرو بندند ناکام
نجنبد یک سر مویم بر اندام

اگر هستی درین میدان تو بر کار
نصیب خویشتن مردانه بردار

چو از ماضی و مستقبل خبر نیست
بجز عمر تو نقدی ما حضر نیست

مده این نقد را بر نسیه بر باد
که بر نسیه کسی ننهاد بنیاد

چو یک نقطه ست از عمر تو بر کار
هزاران چرخ زن بر وی چو پرگار

خوشی با نقد این الوقت می ساز
چو بیکاران به پیش و پس مشو باز

اگر تو پس روی و پیش آئی
بلای روزگار خویش آئی

English translation

A madman mounted on a wooden stick, Was running fast like a tightly saddled horse. He had a mouth smiling like a rose, Throwing the world into an uproar like a nightingale. Someone asked him, 'O man of the threshold, Why are you galloping so hotly on the road?' He replied thus: 'In the arena of the world, I have the desire to ride for a single moment, For when they bind my hands against my will, Not a single hair on my body will stir. If you are active in this arena, Take your portion manfully. Since there is no knowledge of the past and future, There is no ready cash at hand except your life. Do not throw away this cash to the wind for credit, For no one has ever laid a foundation on credit. Since but a single point of your life is at work, Spin around it a thousand times like a compass. Happily make do with the cash of the present moment; Do not pace back and forth like the idle. If you go backward and step forward, You will become the affliction of your own life.'

Updated 2026-07-03

Contributors are:

Who are from:

References

Ganjoor

Learn Before

Original content

English translation

Related