1Cademy - (۱۲) حکایت رندی که از دکانی چیزی می‬‌خواست / (12) The Tale of a Vagabond Who Asked for Something from a Shop

Learn Before

Poem

(۱۲) حکایت رندی که از دکانی چیزی می‬‌خواست / (12) The Tale of a Vagabond Who Asked for Something from a Shop

Original content

یکی رندی میان داغ و دردی
ستاده بود بر دکان مردی

ازو می خواست چیزی، می ندادش
بسی بر پیش دکان ایستادش

زبان بگشاد دکاندار پر پیچ
که تا تو زخم نکنی ندهمت هیچ

چو کردی زخم، از من نقد می جوی
وگر نه همچنین می باش و می گوی

برهنه کرد رند اندام حالی
بدو گفتا نگه کن از حوالی

اگر بر من ز سر درگیر تا پای
توانی دید بی صد زخم یک جای

بگو کانجایگه زخمی رسانم
که بی صد زخم جائی می ندانم

اگر بی زخم هستم جایگاهی
نباشد چشم زخم از تو گناهی

چو نیست از پای تا سر بی جراحت
بده چیزی که یابم از تو راحت

تنم چون جمله مجروحست اکنون
ازین پس نوبة روحست اکنون

خدایا من چو آن رند گدایم
که بر تن نیست بی صد زخم جایم

ز سر تا پای من چندان که جوئی
جراحت پر بود چندان که گوئی

دمی هرگز براحت برنیارم
که سر از صد جراحت بر نیارم

دمی گر صد جراحت می نیابم
ز عمر خویش راحت می نیابم

اگر خود پای تا سر عین دردم
ز دردی کافرم گر سیر گردم

غم تو بایدم از عالم تو
ندارم غم چو من دارم غم تو

دریغا جان ندارم صد هزاران
که در پای غمت ریزم چو باران

چو حرف ها و هو آید بگوشم
همه در ها و هو و در خروشم

ترا دیدم خودی خود ستردم
بتو زنده شدم وز خویش مردم

اگردایم چنین باشم کمالست
وگر با خویشتن رفتم زوالست

خدایا دست این شوریده دل گیر
خلاصم ده ازین زندان دلگیر

در آن ساعت که جان آید بحلقم
نماند هیچ امیدی بخلقم

تنم را روشنائی لحد بخش
دلم را آشنائی ابد بخش

چو زایل گردد این ملک وجودم
مکن بی بهره از دریای جودم

English translation

A vagabond, amidst searing pain and suffering, Was standing at a man's shop. He was asking him for something, but he wouldn't give it; He stood for a long time before the shop. The agitated shopkeeper opened his mouth, Saying, 'Until you wound yourself, I will give you nothing! When you inflict a wound, seek cash from me; Otherwise, remain just like this and keep talking.' The vagabond immediately bared his body; He said to him, 'Look all around! If you can find on me, from head to foot, A single spot without a hundred wounds, Tell me, so I may inflict a wound right there, For I know of no place without a hundred wounds. If there is any place on me without a wound, It would be no sin for you to wound me. Since there is no place from head to foot without injury, Give me something so I may find relief from you. Since my entire body is now wounded, From now on, it is the soul's turn.' O God! I am like that beggar vagabond, For there is no place on my body without a hundred wounds. From my head to my foot, however much you search, It is full of injuries, however much you say. I never draw a breath in comfort, For I do not lift my head from a hundred wounds. If I do not receive a hundred wounds for a moment, I find no comfort in my life. Though from head to foot I am the very essence of pain, I would be an infidel if I were satiated by this pain. From Your world, all I need is the sorrow of You; I have no sorrow when I hold the sorrow of You. Alas, I do not have a hundred thousand souls, To pour like rain at the feet of Your sorrow! When the sound of clamor and cries reaches my ear, I am all engulfed in clamor, cries, and roaring. I saw You and wiped away my own selfhood; I became alive in You and died to myself. If I am always like this, it is perfection; But if I return to myself, it is decline. O God! Take the hand of this one with a crazed heart, Deliver me from this depressing prison! In that hour when the soul reaches my throat, And no hope in creation remains for me, Grant my body the illumination of the grave, Grant my heart eternal familiarity. When this kingdom of my existence fades away, Do not leave me without a share from the ocean of Your bounty.

Updated 2026-07-03

Contributors are:

Who are from:

References