Learn Before
بخش ۲۴ - ذکر محمد اسلم الطوسی قدس الله روحه / Section 24 - Mention of Muhammad bin Aslam al-Tusi, May Allah Sanctify His Soul
Original content
آن قطب دین و دولت، آن شمع جمع سنت، آن زمین کرده به تن مطهر، آن فلک کرده به جان منور، آن متمکن بساط قدسی محمد بن اسلم الطوسی رحمةالله علیه، یگانه جهان بود و مقتدای مطلق بود، و او را لسان رسول گفته اند، و شحنه خراسان نوشته اند، و کس را در متابعت سنت آن قدم نبوده است، که او را جمله عمر سکنات و حرکات او برجاده سنت یافته اند. با علی بن موسی الرضا رضی الله عنه به نشابور آمد. هردو به هم در کجاوه ای بودند بر یک اشتر، اسحاق بن راهویه الحنظلی مهار شتر می کشید. به نشابور رسیدند. به میان شهر برآمد. کلاهی نمدین بر سر و پیراهنی از پشم در بر و خریطه ای پر کتاب برکتف نهاده. مردمان چون اورا بدیدند بدان سیرت بگریستند. او نیز بگریست. گفتند: ما تو را با این پیراهن و با این کلاه نمی توانیم دید.
نقل است که او مجلس داشتی و به مجلس اوتنی چند معدود بیش نیامدندی، و با این همه از برکات نفس او قرب پنجاه هزار آدمی به راه راست بازآمدند و توبه کردند و دست از فساد بداشتند. پس مدت دو سال محبوس بود.
از جهت ظالمی که او را می گفت. بگوی که قرآن مخلوق است. گفت: نگویم.
در زندان کردند. هر آدینه غسل کردی و سنتها به جای آوردی، و سجاده برگرفتی و می آمدی تا به در زندان. چون منعش کردندی بازگشتی و روی بر خاک نهادی و گفتی: بار خدایا، آنچه بر من بود کردم. اکنون تو دانی.
چون اطلاقش کردند عبدالله طاهر امیر خراسان بود. مردی صاحب جمال بود به غایت و نیکو سیرت و با علما نیکو بود. به نشابورآمد. اعیان شهر همه به استقبال و سلام او آمدند. روز دوم همچنان به سلام شدند و روزهای سیم و چهارم پنجم وششم. عبدالله گفت: هیچ کس مانده است در این شهر که به سلام مانیامده است؟
گفتند: همه آمده اند مگر دو تن. گفت: ایشان کیانند؟
گفتند: احمد حرب و محمد اسلم الطوسی رحمهما الله.
گفت: چرا به نزد ما نیامدند؟
گفتند: ایشان علمای ربانی اند. به سلام سلطانان نروند.
گفت: اگر ایشان به سلام ما نیایند، ما به سلام ایشان رویم.
به نزدیک احمد حرب رفت. یکی گفت: عبد الله طاهر می آید. گفت: چاره ای نیست.
درآمد. احمد برپای خاست و سر در پیش افگنده می بود. ساعتی تمام پس سربرآورد و در وی می نگریست. گفت: شنوده بودم که مردی نیکو روی، ولیکن منظر بیش از آن است. نیکورویتر از آنی که خبر دادند. اکنون این روی نیکو را به معصیت و مخالفت امر خدای زشت مگردان.
از آنجا بیرون آمد. به نزد محمد اسلم شد. او را بار نداد. هرچند جهد کرد سود نداشت. و روز آدینه بود. صبر کرد تا به نماز آدینه بیرون آمد، و در او نگریست. عاقبت طاقتش برسید. از ستور فرود آمد و روی بر خاک قدم محمد اسلم نهاد و گفت: ای خداوند عزیز! او برای تو را که بنده بدم مرا دشمن می دارد، و من برای تو که بنده نیک است او را دوست می دارم، و غلام اویم چون هر دو برای توست این بد را در کار این نیک کن.
این بگفت و بازگشت. پس محمد اسلم بعد از آن به طوس رفت و آنجا ساکن شد. و او را آنجا مسجدی است که هرکه نابینا بود چون آنجا رسد بیند که چه جایگاه است و او عربی بود. چون آنجا نشست کرد به محمد اسلم الطوسی مشهور شد. و مدتی مدید در طوس بود و بر در خانه او آب روان بود. هرگز کوزه از آنجا برنگرفت. گفت: این آب از آن مردمان است. روا نبود که برگیرند.
و مدتی بر آب روانش میل بود. سود نداشت. چون عاقبت میل او از حد بگذشت یک روز کوزه ای آب از چاه برکشید. در آن جوی ریخت و از آن جوی آب روان برداشت. پس به نشابور بازآمد.
نقل است که از اکابر طریقت یکی گفت: در روم بودم، در جمعیتی. ناگاه ابلیس را دیدم که از هوا درافتاد.
گفتم: ای لعین! این چه حالت است و تو را چه رسید ه است؟
گفت: این چه حالت است و تو را چه رسیده است؟
گفت: این ساعت محمد اسلم در متوضا تنحنحی کرد. من از بیم بانگ او اینجا افتادم و نزدیک بود که از پای درآیم.
نقل است که او پیوسته وام کردی و به درویشان داد ی، تا وقتی جهودی بیامد و گفت: زری چند به تو داده ام، باز ده.
محمد اسلم هیچ نداشت. آن ساعت قلم تراشیده بود و تراشه قلم پیش نهاده، جهود را گفت: برخیز و آن تراشه قلم را برگیر!
جهود برخاست. می بیند که تراشه قلم زر شده بود. به تعجب بماند.
گفت : هر دینی که دروبنفس عزیزی تراشة قلم زر شود آن دین باطل نبود
ایمان آورد و قبیله او ایمان آورد.
نقل است که یک روز شیخ علی فارمذی در نیشابور مجلس می گفت و امام الحرمین حاضر بود یکی پرسید: العلما ورثه الانبیا کدام اند.
گفت: نه همانا که این گویند بود و نه همانا که این شنونده بود. یعنی امام الحرمین. اما این مرد بود که بر دروازه خفته است و اشارت کرد به خاک محمد اسلم.
نقل است که در نیشابور بیمار شد. یکی از همسایگان او را به خواب دید که می گوید: الحمدالله که خلاص یافتم و از بیماری بجستم.
آن مرد برخاست تا او را خبر دهد. چون به در خانه وی رسید پرسید که حال خواجه چیست؟
گفتند: خدایت مزد دهاد که او دوش درگذشت.
چون جنازه او برداشتند خرقه ای که او را بودی براو افگندند. پاره ای نمد کهنه داشت که برآنجا نشستی. در زیر جنازه افگندند. دو پیرزن بر بام بودند. با یکدیگر می گفتندکه : محمد اسلم بمرد و آنچه داشت با خود برد و هرگز دنیا او را نتوانست فریفت، رحمةالله علیه.
English translation
That pole of religion and state, that candle of the gathering of the Sunnah, that one who purified the earth with his body, that one who enlightened the heavens with his soul, that established one on the holy carpet, Muhammad bin Aslam al-Tusi, may Allah have mercy on him, was unique in the world and an absolute leader. He was called 'the tongue of the Messenger' and written of as 'the warden of Khorasan,' and none had such a footing in following the Sunnah as he, for throughout his life, his actions and stillness were always found on the path of the Sunnah. He came to Nishapur with Ali bin Musa al-Rida, may Allah be pleased with him. Both were together in a litter on a single camel, and Ishaq bin Rahwayh al-Hanzali was leading the camel's halter. They reached Nishapur. He entered the middle of the city, with a felt cap on his head, a woolen shirt on his body, and a pouch full of books over his shoulder. When the people saw him in this manner, they wept. He also wept. They said, 'We cannot bear to see you with this shirt and this cap.'
It is related that he held gatherings, and no more than a few numbered individuals would attend his assembly. Yet, through the blessings of his breath, nearly fifty thousand people returned to the right path, repented, and ceased corruption. He was then imprisoned for a period of two years by a tyrant who told him, 'Say that the Quran is created.' He said, 'I will not say it.' They threw him into prison. Every Friday, he would perform the ritual bath, observe the Sunnahs, take up his prayer rug, and walk to the prison door. When they barred him, he would return, place his face on the dust, and say, 'O Lord, I did what was incumbent upon me; now You know best.'
When he was released, Abdallah ibn Tahir was the Emir of Khorasan. He was an extremely handsome man, of excellent character, and kind to the scholars. He came to Nishapur. All the nobles of the city came to welcome and greet him. On the second day they also went to greet him, and so on the third, fourth, fifth, and sixth days. Abdallah said, 'Is there anyone left in this city who has not come to greet us?' They said, 'Everyone has come except two men.' He said, 'Who are they?' They said, 'Ahmad ibn Harb and Muhammad ibn Aslam al-Tusi, may Allah have mercy on them.' He said, 'Why did they not come to us?' They said, 'They are godly scholars; they do not go to greet rulers.' He said, 'If they do not come to greet us, we shall go to greet them.' He went to Ahmad ibn Harb. Someone said, 'Abdallah ibn Tahir is coming.' Ahmad said, 'There is no way out of it.' Abdallah entered. Ahmad stood up and kept his head bowed. After a full hour, he raised his head, looked at him, and said, 'I had heard that you are a handsome man, but the sight is even greater. You are handsomer than they reported. Now, do not make this handsome face ugly through disobedience and defiance of God's command.' He left that place and went to Muhammad ibn Aslam. Muhammad did not grant him admittance; no matter how hard Abdallah tried, it was of no use. It was Friday. Abdallah waited until Muhammad came out for the Friday prayer, and looked at him. Finally, his patience gave out. He dismounted from his horse, placed his face on the dust of Muhammad ibn Aslam's path, and said, 'O Mighty Lord! He dislikes me for Your sake because I am a bad servant, and I love him for Your sake because he is a good servant, and I am his slave; since both attitudes are for Your sake, forgive this bad one for the sake of this good one.' This said, he returned. Thereafter, Muhammad ibn Aslam went to Tus and settled there. There he has a mosque such that anyone who is blind, when they reach there, they see what kind of place it is; and he was an Arab. Since he settled there, he became famous as Muhammad ibn Aslam al-Tusi. He spent a long time in Tus, and there was running water by his door. He never took a pitcher of water from there. He said, 'This water belongs to the people; it is not proper to take from it.' For a long time, he had a desire for that running water, but it was of no avail. When his desire finally exceeded limits, one day he drew a pitcher of water from the well, poured it into that stream, and then took running water from that stream. Then he returned to Nishapur.
It is related that one of the elders of the path said: 'I was in Rome, in a gathering. Suddenly, I saw Iblis fall down from the air. I said, 'O accursed one! What state is this, and what has befallen you?' He said, 'Just this moment, Muhammad ibn Aslam cleared his throat in the place of ablution. Out of fear of his voice, I fell down here, and was close to perishing.''
It is related that he was constantly borrowing money to give to the poor, until a Jew came and said, 'Give me back the gold coins I lent you.' Muhammad ibn Aslam had nothing. At that moment, he had just trimmed a reed pen and the shavings of the pen were lying before him. He told the Jew, 'Get up and take those pen shavings!' The Jew got up and saw that the pen shavings had turned into gold. He remained in amazement. He said, 'Any religion in which pen shavings turn into gold through a precious soul cannot be false.' He embraced the faith, and his tribe also embraced the faith.
It is related that one day Sheikh Ali Farmadhi was lecturing in Nishapur, and Imam al-Haramayn was present. Someone asked, 'Who are the scholars who are the heirs of the Prophets?' He said, 'Not indeed this speaker, nor indeed this listener.' Meaning Imam al-Haramayn. 'But it was this man who is asleep at the gate,' and he pointed to the tomb of Muhammad ibn Aslam.
It is related that he fell ill in Nishapur. One of his neighbors saw him in a dream saying, 'Praise be to Allah, I have been delivered and escaped from illness.' The man arose to bring him the news. When he reached the door of his house, he asked, 'How is the master?' They said, 'May Allah reward you, for he passed away last night.' When they lifted his bier, they threw over it the cloak that he used to wear. He had a piece of old felt upon which he used to sit; they placed it under the bier. Two old women were on a roof, saying to one another, 'Muhammad ibn Aslam died and took whatever he had with him, and this world could never deceive him, may Allah have mercy on him.'
0
1
Tags
Humanities
Literature
Persian Literature Prerequisite Course
Related
بخش ۱ - ذکر ابن محمد امام صادق(ع) / Section 1 - Mention of the Son of Muhammad, Imam al-Sadiq (peace be upon him)
بخش ۲ - ذکر اویس القرنی رضی الله عنه / Section 2 - Mention of Uwais al-Qarani, May Allah Be Pleased with Him
بخش ۳ - ذکر حسن بصری رحمة الله علیه / Section 3 - Mention of Hasan al-Basri, May Allah Have Mercy on Him
بخش ۴ - ذکر مالک دینار رحمة الله علیه / Section 4 - Mention of Malik Dinar, May Allah Have Mercy on Him
بخش ۵ - ذکر محمدبن واسع رحمة الله علیه / Section 5 - Mention of Mohammad bin Wase', May Allah Have Mercy on Him
بخش ۶ - ذکر حبیب عجمی رحمة الله علیه / Section 6 - Mention of Habib al-Ajami, May Allah Have Mercy on Him
بخش ۷ - ذکر ابوحازم مکی رحمة الله علیه / Section 7 - Mention of Abu Hazim al-Makki, May Allah Have Mercy on Him
بخش ۸ - ذکر عتبة بن الغلام رحمة الله علیه / Section 8 - Mention of Utbah bin al-Ghulam, May Allah Have Mercy on Him
بخش ۹ - ذکر رابعه عدویه رحمة الله علیها / Section 9 - Mention of Rabia al-Adawiyya, May Allah Have Mercy on Her
بخش ۱۰ - ذکر فضیل عیاض رحمة الله علیه / Section 10 - Mention of Fudayl ibn Iyad, May Allah Have Mercy on Him
بخش ۱۱ - ذکر ابراهیم بن ادهم رحمة الله علیه / Section 11 - Mention of Ibrahim bin Adham, May Allah Have Mercy on Him
بخش ۱۲ - ذکر بشر حافی رحمة الله علیه / Section 12 - Mention of Bishr al-Hafi, May Allah Have Mercy on Him
بخش ۱۳ - ذکر ذالنون مصری رحمة الله علیه / Section 13 - Mention of Dhu al-Nun al-Misri, May Allah Have Mercy on Him
بخش ۱۴ - ذکر بایزید بسطامی رحمة الله علیه / Section 14 - Mention of Bayazid Bastami, May Allah Have Mercy on Him
بخش ۱۵ - ذکر سفیان ثوری قدس الله روحه / Section 15 - Mention of Sufyan al-Thawri, May God Sanctify His Soul
بخش ۱۶ - ذکر شقیق بلخی رحمةالله علیه / Section 16 - Mention of Shaqiq al-Balkhi, May Allah Have Mercy on Him
بخش ۱۷ - ذکر امام ابوحنیفه رضی الله عنه / Section 17 - Mention of Imam Abu Hanifah, May Allah Be Pleased with Him
بخش ۱۸ - ذکر امام شافعی رضی الله عنه / Section 18 - Mention of Imam Shafi'i, May Allah Be Pleased with Him
بخش ۱۹ - ذکر امام احمد حنبل قدس الله روحه / Section 19 - Mention of Imam Ahmad Hanbal, May God Sanctify His Spirit
بخش ۲۰ - ذکر داود طائی قدس الله روحه / Section 20 - Mention of Dawud al-Ta'i, May God Sanctify His Spirit
بخش ۲۱ - ذکر حارث محاسبی قدس الله روحه / Section 21 - Mention of Harith al-Muhasibi, May Allah Sanctify His Soul
بخش ۲۲ - ذکر ابوسلیمان دارائی قدس الله روحه / Section 22 - Mention of Abu Sulayman al-Darani, May Allah Sanctify His Soul
بخش ۲۳ - ذکر محمد بن سماک قدس الله روحه / Section 23 - Mention of Muhammad bin Sammak, May Allah Sanctify His Soul
بخش ۲۴ - ذکر محمد اسلم الطوسی قدس الله روحه / Section 24 - Mention of Muhammad bin Aslam al-Tusi, May Allah Sanctify His Soul
بخش ۲۵ - ذکر احمد حرب قدس الله روحه / Section 25 - Mention of Ahmad Harb, May Allah Sanctify His Soul
بخش ۲۶ - ذکر حاتم اصم قدس الله روحه / Section 26 - Mention of Hatim al-Asamm, May Allah Sanctify His Soul
بخش ۲۷ - ذکر سهل بن التستری قدس الله روحه العزیز / Section 27 - Mention of Sahl bin Abdullah al-Tustari, May Allah Sanctify His Noble Soul
بخش ۲۸ - ذکر معروف کرخی رحمةالله علیه / Section 28 - Mention of Ma'ruf al-Karkhi, May Allah Have Mercy on Him
بخش ۲۹ - ذکر سری سقطی قدس الله روحه / Section 29 - Mention of Sari al-Saqati, May Allah Sanctify His Soul
بخش ۳۰ - ذکر فتح موصلی قدس الله روحه العزیز / Section 30 - Mention of Fath al-Mawsili, May Allah Sanctify His Glorious Soul
بخش ۳۱ - ذکر احمد حواری قدس الله روحه / Section 31 - Mention of Ahmad al-Hawari, May Allah Sanctify His Soul
بخش ۳۲ - ذکر احمد خضرویه قدس الله روحه العزیز / Section 32 - Mention of Ahmad Khadruya, May Allah Sanctify His Beloved Soul
بخش ۳۳ - ذکر ابوتراب نخشبی قدس الله روحه / Section 33 - Mention of Abu Turab al-Nakhshabi, May Allah Sanctify His Soul
بخش ۳۴ - ذکر یحیی معاذ رازی قدس الله روحه العزیز / Section 34 - Mention of Yahya ibn Mu'adh al-Razi, May Allah Sanctify His Beloved Soul
بخش ۳۵ - ذکر شاه شجاع کرمانی قدس الله روحه / Section 35 - Mention of Shah Shuja' Kirmani, May Allah Sanctify His Soul
بخش ۳۶ - ذکر یوسف بن الحسین قدس الله روح العزیز / Section 36 - Mention of Yusuf bin al-Husayn, May Allah Sanctify His Mighty Soul
بخش ۳۷ - ذکر ابوحفص حداد قدس الله روحه العزیز / Section 37 - Mention of Abu Hafs Haddad, May Allah Sanctify His Glorious Soul
بخش ۳۸ - ذکر حمدون قصار قدس الله روحه العزیز / Section 38 - Mention of Hamdun al-Qassar, May Allah Sanctify His Glorious Soul
بخش ۳۹ - ذکر منصور عمار قدس الله روحه العزیز / Section 39 - Mention of Mansur al-Ammar, May Allah Sanctify His Glorious Soul
بخش ۴۰ - ذکر جواب الانطاکی قدس اللّه روحه العزیز / Section 40 - Mention of Jawab al-Antaki, May Allah Sanctify His Glorious Soul
بخش ۴۱ - ذکر عبدالله خبیق قدس الله روحه العزیز / Section 41 - Mention of Abdallah Khabiq, May Allah Sanctify His Glorious Soul
بخش ۴۲ - ذکر جنید بغدادی قدس اللّه روحه العزیز / Section 42 - Mention of Junayd al-Baghdadi, May Allah Sanctify His Glorious Soul
بخش ۴۳ - ذکر عمرو بن عثمان مکی قدس الله روحه العزیز / Section 43 - Mention of Amr bin Othman al-Makki, May Allah Sanctify His Glorious Soul
بخش ۴۴ - ذکر ابوسعید خراز قدس الله روحه العزیز / Section 44 - Mention of Abu Said al-Kharraz, May Allah Sanctify His Glorious Soul
بخش ۴۵ - ذکر ابوالحسین نوری قدس الله روحه العزیز / Section 45 - Mention of Abu'l-Husayn al-Nuri, May Allah Sanctify His Glorious Soul
بخش ۴۶ - ذکر بوعثمان حیری قدس الله روحه العزیز / Section 46 - Mention of Abu Uthman al-Hiri, May Allah Sanctify His Glorious Soul
بخش ۴۷ - ذکر ابوعبدالله بن الجلاقدس الله روحه العزیز / Section 47 - Mention of Abu Abdullah bin al-Jalla, May Allah Sanctify His Glorious Soul
بخش ۴۸ - ذکر ابومحمد رویم قدس الله روحه العزیز / Section 48 - Mention of Abu Muhammad Ruwaym, May Allah Sanctify His Glorious Soul
بخش ۴۹ - ذکر ابن عطا قدس الله روحه العزیز / Section 49 - Mention of Ibn Ata, May Allah Sanctify His Glorious Soul
بخش ۵۰ - ذکر ابراهیم رقی قدس الله روحه العزیز / Section 50 - Mention of Ibrahim Raqqi, May Allah Sanctify His Glorious Soul
بخش ۵۱ - ذکر یوسف اسباط قدس الله روحه العزیز / Section 51 - Mention of Yusuf Asbat, May Allah Sanctify His Glorious Soul
بخش ۵۲ - ذکر ابویعقوب النهرجوری قدس الله روحه العزیز / Section 52 - Mention of Abu Ya'qub al-Nahrajuri, May Allah Sanctify His Glorious Soul
بخش ۵۳ - ذکر سمنون محب قدس الله روحه العزیز / Section 53 - Mention of Samnun the Lover, May Allah Sanctify His Mighty Soul
بخش ۵۴ - ذکر ابومحمد مرتعش قدس الله روحه العزیز / Section 54 - Mention of Abu Muhammad Murta'ish, May Allah Sanctify His Glorious Soul
بخش ۵۵ - ذکر محمد فضل قدس الله روحه العزیز / Section 55 - Mention of Muhammad Fadl, May Allah Sanctify His Glorious Soul
بخش ۵۶ - ذکر ابوالحسن بوشنجی قدس الله روحه العزیز / Section 56 - Mention of Abu al-Hasan al-Bushanji, May Allah Sanctify His Glorious Soul
بخش ۵۷ - ذکر محمدبن علی الترمدی قدس الله روحه العزیز / Section 57 - Mention of Muhammad bin Ali al-Tirmidhi, May Allah Sanctify His Glorious Soul
بخش ۵۸ - ذکر ابوالخیر اقطع قدس الله روحه العزیز / Section 58 - Mention of Abu'l-Khair al-Aqta', May Allah Sanctify His Glorious Soul
بخش ۵۹ - ذکر عبدالله تروغبدی قدس الله روحه العزیز / Section 59 - Mention of Abdallah Taroghbadi, May Allah Sanctify His Glorious Soul
بخش ۶۰ - ذکر ابوبکر وراق قدس الله روحه العزیز / Section 60 - Mention of Abu Bakr al-Warraq, May Allah Sanctify His Glorious Soul
بخش ۶۱ - ذکر عبدالله منازل قدس الله روحه العزیز / Section 61 - Mention of Abdallah Manazil, May Allah Sanctify His Glorious Soul
بخش ۶۲ - ذکر شیخ علی سهل اصفهانی قدس الله روحه العزیز / Section 62 - Mention of Sheikh Ali Sahl Isfahani, May Allah Sanctify His Glorious Soul
بخش ۶۳ - ذکر خیر نساج قدس الله روحه العزیز / Section 63 - Mention of Khayr al-Nassaj, May Allah Sanctify His Glorious Soul
بخش ۶۴ - ذکر ابوحمزه خراسانی قدس الله روحه العزیز / Section 64 - Mention of Abu Hamza al-Khorasani, May Allah Sanctify His Glorious Soul
بخش ۶۵ - ذکر احمد مسروق قدس الله روحه العزیز / Section 65 - Mention of Ahmad Masruq, May Allah Sanctify His Glorious Soul
بخش ۶۶ - ذکر عبدالله مغربی قدس الله روحه العزیز / Section 66 - Mention of Abdallah Maghribi, May Allah Sanctify His Glorious Soul
بخش ۶۷ - ذکر ابوعلی جوزجانی قدس الله روحه العزیز / Section 67 - Mention of Abu Ali Juzjani, May Allah Sanctify His Glorious Soul
بخش ۶۸ - ذکر ابوبکر کتانی قدس الله روحه العزیز / Section 68 - Mention of Abu Bakr al-Kattani, May Allah Sanctify His Glorious Soul
بخش ۶۹ - ذکر شیخ ابوعبدالله محمدبن الخفیف قدس الله روحه العزیز / Section 69 - Mention of Sheikh Abu Abdullah Muhammad bin al-Khafif, May Allah Sanctify His Glorious Soul
بخش ۷۰ - ذکر ابومحمد جریری قدس الله روح العزیز / Section 70 - Mention of Abu Muhammad Jariri, May Allah Sanctify His Glorious Soul
بخش ۷۱ - ذکر حسین منصور حلاج قدس الله روحه العزیز / Section 71 - Mention of Husayn Mansur Hallaj, May Allah Sanctify His Glorious Soul
بخش ۷۳ - ذکر شیخ ممشاد دینوری رحمةالله علیه / Section 73 - Mention of Sheikh Mamshad Dinawari, May Allah Have Mercy on Him
بخش ۷۲ - ذکر ابراهیم خواص رحمةالله علیه / Section 72 - Mention of Ibrahim Khawwas, May Allah Have Mercy on Him
بخش ۷۴ - ذکر شیخ ابوبکر شبلی رحمةالله علیه / Section 74 - Mention of Sheikh Abu Bakr Shibli, May Allah Have Mercy on Him
بخش ۷۵ - ذکر ابونصر سراج رحمةالله علیه / Section 75 - Mention of Abu Nasr al-Sarraj, May Allah Have Mercy on Him
بخش ۷۶ - ذکر شیخ ابوالعباس قصاب رحمةالله علیه / Section 76 - Mention of Sheikh Abu'l-Abbas al-Qassab, May Allah Have Mercy on Him
بخش ۷۸ - ذکر شیخ ابوالحسن خرقانی / Section 78 - Mention of Sheikh Abu'l-Hasan al-Kharraqani
بخش ۷۷ - ذکر شیخ ابوعلی دقاق رحمةالله علیه / Section 77 - Mention of Sheikh Abu Ali al-Daqqaq, May Allah Have Mercy on Him
بخش ۷۹ - ذکر شیخ ابراهیم شبانی / Section 79 - Mention of Sheikh Ibrahim Shabani
بخش ۸۱ - ذکر شیخ ابوحمزۀ بغدادی رحمةالله علیه / Section 81 - Mention of Sheikh Abu Hamza al-Baghdadi, May Allah Have Mercy on Him
بخش ۸۰ - ذکر ابوبکر صیدلانی رحمةالله علیه / Section 80 - Mention of Abu Bakr al-Saydalani, May Allah Have Mercy on Him
بخش ۸۲ - ذکر شیخ ابوعمر و نجید رحمةالله علیه / Section 82 - Mention of Sheikh Abu Amr bin Najid, May Allah Have Mercy on Him
بخش ۸۳ - ذکر شیخ ابوالحسن الصایغ رحمةالله علیه / Section 83 - Mention of Sheikh Abu'l-Hasan al-Sayegh, May Allah Have Mercy on Him
بخش ۸۴ - ذکر شیخ ابوبکر واسطی رحمةالله علیه / Section 84 - Mention of Sheikh Abu Bakr al-Wasiti, May Allah Have Mercy on Him
بخش ۸۶ - ذکر شیخ جعفر خلدی رحمةالله علیه / Section 86 - Mention of Sheikh Ja'far Khaldi, May Allah Have Mercy on Him
بخش ۸۵ - ذکر شیخ ابوعلی ثقفی رحمةالله علیه / Section 85 - Mention of Sheikh Abu Ali al-Thaqafi, May Allah Have Mercy on Him
بخش ۸۷ - ذکر شیخ علی رودباری رحمةالله علیه / Section 87 - Mention of Sheikh Ali Rudbari, May Allah Have Mercy on Him
بخش ۸۹ - ذکر شیخ ابو اسحق شهریار کازرونی / Section 89 - Mention of Sheikh Abu Ishaq Shahriyar Kazaruni
بخش ۸۸ - ذکر شیخ ابوالحسن حصری رحمةالله علیه / Section 88 - Mention of Sheikh Abu'l-Hasan al-Husri, May Allah Have Mercy on Him
بخش ۹۰ - ذکر ابوالعباس سیاری رحمة الله علیه / Section 90 - Mention of Abu'l-Abbas al-Sayyari, May Allah Have Mercy on Him
بخش ۹۲ - ذکر ابوالقاسم نصر آبادی رحمة الله / Section 92 - Mention of Abu'l-Qasim Nasrabadi, May Allah Have Mercy on Him
بخش ۹۱ - ذکر شیخ ابوعثمان مغربی رحمةالله علیه / Section 91 - Mention of Sheikh Abu Usman Maghribi, May Allah Have Mercy on Him
بخش ۹۳ - ذکر ابوالعباس نهاوندی رحمةالله علیه / Section 93 - Mention of Abu al-Abbas Nahavandi, May Allah Have Mercy on Him
بخش ۹۴ - ذکر شیخ ابوسعید ابوالخیر / Section 94 - Mention of Sheikh Abu Sa'id Abu'l-Khayr
بخش ۹۵ - ذکر شیخ ابوالفضل حسن / Section 95 - Mention of Sheikh Abu'l-Fadl Hasan
بخش ۹۶ - ذکر امام محمد باقر علیه الرحمه / Section 96 - Mention of Imam Muhammad al-Baqir, May Allah Have Mercy on Him