1Cademy - بخش ۹ - الحکایه و التمثیل / Section 9

Learn Before

Asrar Nameh

Poem

بخش ۹ - الحکایه و التمثیل / Section 9 - The Tale and the Parable

Original content

سفالی را بیارایند زیبا
فرو پوشند او را شعر و دیبا

کنند از حیله چشما روی آغاز
که چشما روی دارد چشم بد باز

اگر شخصی ببیند رویش از دور
چنان داند که پیدا شد یکی حور

چو خلقانش ببیند از در و بام
در اندازندش از بالا سرانجام

چو برخاک افتد از عمری نپیچی
نیابی جز سفالی چند هیچی

بجز نقشی نبینی از جهانش
بجز بادی نبینی در میانش

تو هم ای خواجه چشما روی امروز
چو چشما روی زیبا روی امروز

ولیکن صبر هست ای خفته در راه
که تا در راهت اندازند ناگاه

اگر چه جای تو در زیر خاکست
ولیکن جای پاک از جای پاکست

دریغا جوهرت در تنگ پرده
به زنگار طبیعت رنگ برده

فرشته گر ببیند جوهر تو
دگر ره سجده آرد بر در تو

نه مسجود ملایک جوهر تست
نه تاجی از خلافت بر سر تست

خلیفهٔ زادهٔ گلخن رها کن
بگلشن شو گدا طبعی قضا کن

اگر چه پادشاهی پاس خود دار
عصی آدم سپند چشم بد دار

به مصر اندر برای تست شاهی
تو چون یوسف چرا در قعر چاهی

از آن بر ملک خویشت نیست فرمان
که دیوی هست بر جای سلیمان

اگر حاصل کنی انگشتری باز
به فرمان آیدت دیو و پری باز

تو شاهی هم در آخر هم در اول
ولی در پردهء پنداری احول

دو می بینی یکی را و دو را صد
چه یک چه دو چه صد جمله توی خود

English translation

They decorate a piece of pottery beautifully, They clothe it in silk and brocade. By artifice, they construct a scarecrow, For a scarecrow keeps the evil eye away. If a person sees its face from afar, They will think a houri has appeared. When people see it from doors and roofs, They eventually throw it down from above. When it falls to the ground, though you search a lifetime, You will find nothing but a few shards of pottery. You will see nothing of its worldly existence but a painted form, You will find nothing inside it but wind. You too, O master, are a scarecrow today, Like a beautiful-faced scarecrow today. But there is a wait, O sleeper on the path, Until they suddenly cast you down on the path. Although your place is under the earth, Yet a pure place comes from a pure place. Alas! Your essence, in the narrow veil, Has lost its color to the rust of nature. If an angel were to see your essence, It would once again prostrate at your door. Is your essence not the object of angels' prostration? Do you not have the crown of vicegerency on your head? O son of the vicegerent, abandon the ash-pit, Go to the rose garden, put an end to your beggar-like nature. Even if you are a king, guard yourself, Keep the disobedience of Adam as wild rue against the evil eye. In Egypt, kingship is meant for you; Why, like Joseph, are you in the depths of the well? You have no command over your own realm, Because a demon is sitting in Solomon's place. If you obtain the ring once again, Demons and fairies will obey your command again. You are a king, both at the end and at the beginning, But behind the veil of conceit, you are cross-eyed. You see one as two, and two as a hundred; Whether one, two, or a hundred, all are yourself.

Updated 2026-07-03

Contributors are: